ท่านคิดจะทำอันใด? จะแย่งหรือ?319
เห็นท่านร้อนใจเยี่ยงนี้ อย่าว่าเป็นของแทนความรักที่ซูเจ๋อมอบให้ข้าเลย กระทั่งก้อนหินที่ไม่มีคุณค่า ข้าก็ไม่อยากให้ท่านหรอก”คนหนึ่งบีบคั้นอย่างไม่ลดละ ส่วนอีกคนก็ไม่ยอมอ่อนข้อ ฉะนั้นทั้งสองจึงเกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือดขึ้นมาต้องบอกว่าถึงจะเกี่ยวข้องกันแค่ความสัมพันธ์ บุญธรรม หากแต่นิสัยใจคอของทั้งสองกลับดื้อรั้นเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยนจักรพรรดิเป่ยเซี่ยคิดแต่จะฉกชิงปิ่นหยกขาวท่าเดียว ทว่าเสียดายที่เขาประเมินฝีมือเฉินเสียนตํ่าไป คาดไม่ถึงว่าวรยุทธของเฉินเสียนจะลํ้าเลิศเยี่ยงนี้เธอไม่เพียงแต่ไม่เสียเปรียบ ทั้งยังไม่ปล่อยให้จักรพรรดิเป่ยเซี่ยถือไพ่เหนือกว่าด้วยสุดท้ายท่านอ๋องมู่ยืนขัดตรงกลางอย่างหวาดหวั่นต่อภยันตราย จึงสามารถแยกทั้งสองออกจากกันได้สำเร็จ กล่าวว่า “เหตุใดต้องวิวาทด้วยปิ่นชิ้นเดียวด้วยเล่าพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนยกคิ้วขึ้นดึงปิ่นหยกขาวลงมา กล่าวว่า “จักรพรรดิเป่ยเซี่ยให้ความสำคัญปิ่นหยกชิ้นนี้มากเพียงนี้ คาดว่าคงเป็นสิ่งของมีค่าทางจิตใจในอดีตสิ่งเดียวที่เชื่อมต่อกันได้ก็คงจะเป็นมารดาของซูเจ๋อแล้ว หรืออันนี้คือปิ่นปักผมของมารดาเขา? หรือว่าท่านเคยมอบให้กับมารดาของเขาเพื่อเป็นสิ่งแทนความรัก?”เธอมีความคิดอ่านแหลมคม ทายถูกทันทีมันเป็นปิ่นปักผมที่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยมอบให้แก่มารดาซูเจ๋อจริงๆ สิ่งที่ทำให้จักรพรรดิเป่ยเซี่ยทั้งตะลึงงันและประหลาดใจก็คือ
