อยู่ระเบียงทางเดินก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อนึกถึงตอนที่เฉินเสียนอยู่ในเรือนและพูดจาว่าง่าย เธอก็รู้สึกว่าเธอมีความเห็นอกเห็นใจมาก เธอเป็นจักรพรรดิของอาณาจักร และผู้หญิงที่สามารถเป็นจักรพรรดิของอาณาจักรได้นั้น เป็นเพียงผู้หญิงที่อ่อนโยนอยู่ในห้องส่วนตัวและผู้หญิงธรรมดาทั่วไป301
เธอคุ้นเคยกับการฆ่าและการต่อสู้ คำว่าชีวิตสำหรับเธอแล้วนั้นมันก็เป็นเพียงคำพูดสำหรับเธอเฉินเสียนมองเธอโดยไม่พูดอะไร เธอยังคงมีส่วนที่คุ้นเคย ในวันนั้นที่งานพิธีอภิเษกสมรสเกิดลมกระโชกแรง และผ้าคลุมสีแดงของเจ้าสาวก็ถูกเปิดขึ้นลักษณะของเจ้าสาวคงเป็นลักษณะเหมือนใบหน้าของเธอว่าที่พราชายากลัวมากจนใบหน้าซีดเซียว และไม่กล้าจะขยับเขยื้อน คางที่ถูกเฉินเสียนจับอยู่ในมือ แข็งทื่อราวกับว่าเธอหมดสติต่อมา เฉินเสียนพูดอย่างเงียบ ๆ “ท่านยังรู้หรือว่าข้างหน้าต้องมีคำว่า ว่าที่ได้ยินมาว่าท่านเป็นคนมีดวงชะตาที่ดี”ว่าที่พราชายามีนํ้าตาในดวงตาของเธอเฉินเสียนกล่าวอีกว่า “ไม่น่าเชื่อว่าจักรพรรดิเป่ยเซี่ยจะเชื่อเรื่องการอภิเษกสมรสเพื่อสะเดาะเคราะห์เรื่องไร้สาระแบบนี้ ข้าไม่เชื่อหรอก ฉะนั้น แม้ว่าดวงชะตาของท่านจะดีก็ไม่มีประโยชน์อะไร”เมื่อเธอพูดอย่างนั้น เธอก้มศีรษะและดมกลิ่นฉุนที่คอของว่าที่พราชายา“ร่างกายมีกลิ่นหอม แถมยังแต่งกายประณีต แต่น่าเสียดาย ท่านไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่เขาชอบ”ว่าที่พราชายารู้สึกว่าเธอถูกดูถูกอย่างมาก แต่เธอ
