เฉินเสียน292
องค์หญิงจาวหยางดูเหมือนจะชอบฉินหรูเหลียงเป็นพิเศษ และกล่าวกับเฉินเสียนว่า “ฝ่าบาท เขาเป็นใครกันหรือเพคะ?”เฉินเสียนกล่าว “เขาเป็นท่านแม่ทัพใหญ่ของต้าฉู่”องค์หญิงจาวหยางถาม “ผู้ชายที่ต้าฉู่ดูหล่อเหลาเหมือนเขาทั้งหมดหรือเปล่าเพคะ?” ยิ่งเธอมองเธอก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา และเธอก็พูดคุยกับเฉินเสียน “อีกประเดี๋ยวหม่อมฉันจะไปที่ร้านเครื่องประดับ ไม่อย่างงั้น หม่อมฉันพาฝ่าบาทเสด็จไปที่จวนท่านอ๋องรุ่ยก่อน แล้วหม่อมฉันค่อยไปเดินเล่นเองดีไหมเพคะ”เฉินเสียนหรี่ตาของเธอและกล่าวว่า “องค์หญิงช่างมีนํ้าใจเสียจริง ช่างถูกใจข้าจริง ๆ”องค์หญิงจาวหยางกล่าว “เรื่องเล็กน้อยเพคะ เพื่อความสะดวกของฝ่าบาทและเพื่อความสะดวกของหม่อมฉันด้วยเพคะ”เมื่อมาถึงจวนท่านอ๋องรุ่ย ทหารยามทำการคุ้มกันแน่นหนากว่าแต่ก่อน ไม่บอกก็รู้ จการพรรดิเป่ยเซี่ยทำเพื่อป้องกันเฉินเสียน หากเฉินเสียนแค่คนเดียว คงไม่มีทางที่จะเข้าไปจากที่นี่อย่างเปิดเผย และท่านอ๋องมู่ก็ไม่กล้าที่จะช่วยเหลืออย่างโจ่งแจ้ง สำหรับองค์หญิงจาวหยางนั้น เธอมีชีวิตชีวาและกระตือรือร้น และเธอก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของ ท่านอ๋องรุ่ย ที่มีอิสระในการเข้าและออกจวนท่านอ๋องรุ่ยจึงเหมาะสมเป็นอย่างมากที่มีเธอเป็นคนนำเฉินเสียนเข้าไปในจวนท่านอ๋องหลังจากเข้าไปในจวน องค์หญิงจาวหยางและพ่อบ้านที่จวนท่านอ๋องกล่าวอย่างจริงจัง “พระองค์คือองค์จักรพรรดิของอาณาจักรต้าฉู่ เดินทางมาแสนไก
