ลและพระองค์เป็นอาคันตุกะของเป่ยเซี่ย ตอนนี้องค์จักรพรรดิต้องการเข้าไปเดินเล่นรอบสวนและภูมิทัศน์ของจวนท่านอ๋องของเป่ยเซี่ย พวกเจ้าต้องคอยต้อนรับอย่างดี อย่าทำให้มีอะไรผิดพลาด”293
พ่อบ้านจวนท่านอ๋องตอบรับอย่างระมัดระวังเฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นและกล่าวอย่างจริงจังว่า “องค์หญิงไม่ได้จะไปร้านเครื่องประดับหรอกหรือ ฉินหรูเหลียง ท่านพาองค์หญิงออกไปเดินเล่น คุ้มกันความปลอดภัยให้กับองค์หญิงนะ”องค์หญิงจาวหยางเดินอย่างช้า ๆ ด้วยการเอามือไพล่หลัง และกระซิบอย่างสนุกสนานกับเฉินเสียน “ฝ่าบาทแน่มากเลยเพคะ เยี่ยมเพคะ!”เฉินเสียนกล่าว “เพื่อความสะดวกของท่าน และเพื่อความสะดวกของข้า”ฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปาก เผยให้เห็นใบหน้าที่เย็นชาและหล่อเหลาองค์หญิงจาวหยางเดินมาใกล้ ๆ เขา และกล่าวว่า “จักรพรรดิของท่านบอกให้ท่านคุ้มครองความปลอดภัยให้กับข้า งั้นข้าไม่เกรงใจละนะ เราไปกันเถอะ”และฉินหรูเหลียงก็ถูกเฉินเสียนจับคู่ แต่ไม่มีทางปฏิเสธคำสั่งของจักรพรรดิได้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพาองค์หญิงจาวหยางออกจากจวนอย่างเย็นชาครั้งก่อนเจ้าสาวยังไม่ได้ทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับท่านอ๋องรุ่ย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการเข้าห้องหอ ถึงแม้คนในจวนต่างให้ความเคารพและให้เกียรติเธอ และยังเรียกเธอว่าว่าที่พราชายา แต่เธอก็ยังไม่ถือว่าเป็นพราชายาของท่านอ๋องรุ่ยโดยชอบธรรม ก็ต้องถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง เธอพักอยู่ที่เรือนด้านข้างเ
