วุ่นวายเสียก่อนเฉินเสียนกล่าว“ทางฝั่งเย่เหลียง มีเรื่องอะไรเจ้าก็ไม่ต้องออกหน้า ต้องระวังระวังความปลอดภัยไว้ก่อน”249
เหลียนชิงโจวกล่าว“ถึงอย่างไรก็ต้องไปสำรวจเส้นทางที่เย่เหลียงด้วยตัวเองก่อนสักครั้ง ”“ก่อนปีหน้าเจ้ากลับมาทันหรือไม่ ข้าหวังว่าต่อไปนี้เจ้าจะกลับเข้ามาในเมืองหลวงให้บ่อยขึ้น เจ้าเป็นตัวแทนของข้า ข้าคงไม่ได้ถึงข่มขู่เจ้าจนทำให้เจ้าไม่กล้ากลับบ้านนะ ”เหลียนชิงโจวหัวเราะแล้วกล่าวว่า“เมื่อก่อนนั้นการค้ายุ่งมากจริงๆพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาททรงคิดมากไปแล้ว ข้าน้อยจะพยายามกลับมาก่อนปีหน้าพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนยังถามขึ้นว่า“แล้วภรรยาคนใหม่ของเจ้า จะพาไปด้วยหรือไม่？”เหลียนชิงโจวเงียบไปสักครู่ ก็พูดขึ้นว่า“การเดินทางนั้นแสนลำบาก แล้วไม่ได้ไปเพื่อที่จะเสวยสุข ข้าน้อยก็คงจะให้นางได้อยู่ที่บ้านพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนพยักหน้าแล้วพูดว่า“ข้าจะช่วยเจ้าดูแลให้เอง พูดแล้วข้าก็ยังไม่เคยได้เจอนางเลย”“ต่อไปภายหน้าต้องมีโอกาสได้พบพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อเหลียนชิงโจวกำลังจะทูลลาออกไป เฉินเสียนก็รีบเอ่ยปากขึ้นทันทีว่า“จิ้งจอกเหลียน”เหลียนชิงโจวหันหลังกลับมาเฉินเสียนพูดด้วยเสียงเบาว่า“เคยมีคนกล่าวไว้ว่า การรํ่ารวยในประเทศัตรูนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดี เจ้าควรจะเรียนรู้คำสั่งสอนจากเขาไว้”เหลียนชิงโจวเงียบไป แล้วเอ่ยว่า“ข้าน้อยจะจดจำคำสั่งสอนเอาไว้พ่ะย่ะค่ะ”250
เมื่อตอนที่สารของท่านอ๋องมู่ได้ส่งมาถึงยังฉู่จิง ก็เป็นช่วงเวลาขอ
