กทะเลแล้วประสบกับภัยพิบัติทางทะเล เธอได้ช่วยชีวิตข้าน้อยเอาไว้ จึงเป็นบุญคุณที่เธอได้ดูแลมาสักระยะหนึ่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ ”“ดังนั้นก็เลยก่อเกิความรักใช่หรือไม่?”“น่าจะใช่พ่ะย่ะค่ะ”นี่ไม่ใช่เรื่องที่แปลก คิดว่าเหลียนชิงโจวนั้นได้ทำการค้าขายอย่างเหน็ดเหนื่อยยากลำบากในต้าฉู่ คงจะเคยชินกับการได้พบเจอหญิงสาวที่งดงามมาทุกรูปแบบ สุดท้ายก็กลับเลือกหญิงสาวธรรมดาๆคนหนึ่งมาอยู่ใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกันเขาดูเป็นคนที่เฉลียวฉลาด รู้ว่าความงดงามนั้นไม่ได้อยู่คงทนตลอดไป การอยู่กับความธรรมดาที่เป็นจริง แบบเรียบง่ายนั่นคือความสุขถ้าเฉินเสียนไม่สนใจที่จะถามเหลียนชิงโจว เมื่อคิดดูแล้วเขาก็คงตั้งใจจะค่อยๆย้ายออกไปจากเมืองหลวง ถึงอย่างไรก็ตามเขาคือคนที่อยู่กับซูเจ๋อมานานหลายปี ก็น่าจะรู้ว่าการค้าขายและการเมืองนั้นเกี่ยวเชื่อมโยงกัน มีความอันตรายซ่อนมีอยู่ทุกหนทุกแห่งแต่เหลียนชิงโจวนั้นยังคงเป็นพ่อค้าในนามของจักรพรรดิ อยากที่สะบัดให้หลุดพ้นก็คงจะไม่ง่ายสักเท่าไหรปัจจุบันค่าใช้จ่ายในพระราชวังของต้าฉู่ทั้งหมด ได้มาจากเหลียนชิงโจวที่ได้ทำการจัดซื้อสินค้าจากต่างแดนกลับมา ไม่มีอะไรไปมากกว่าสินค้าที่สามารถแลกเปลี่ยนได้ในราคาเดียวกัน บ่อเกลือและเหมืองแร่ของต้าฉู่และสินแร่อื่นๆนั้นที่เป็นช่องทางการทำเงินยังคงถูกควบคุมด้วยทางราชสำนักอยู่แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เหลียนชิงโจวก็ยังคงส่งเครื่องบรรณาการมายังราชสำนักทุกๆปี244
“ไม่ทร