าบว่าที่ฝ่าบาทเรียกข้าน้อยมาเข้าเฝ้า มีอะไรจะรับสั่งหรือพ่ะย่ะค่ะ？”เฉินเสียนเอ่ยอย่างสบายๆว่า“ตอนนี้ต้าฉู่ของข้านั้นมีความมั่นคงทั้งภายในและภายนอกอาณาจักร เหลือเพียงแค่จำทำอย่างไรให้อาณาจักรนั้นรํ่ารวยยิ่งขึ้นช่วงนี้ข้าก็เลยคิดว่าอยากจะร่วมทำการค้าขายกับเจ้า”เหลียนชิงโจวมีสีหน้าที่สงบ แล้วเอ่ยปากขึ้นว่า“ข้าน้อยทำการค้าธัญพืชและค้านํ้ามันเล็กๆน้อยๆ ถ้ามันสามารถช่วยแบ่งเบาความกังวลใจของฝ่าบาทได้ ขอฝ่าบาทได้โปรดทรงรับสั่งมาเลยพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนกล่าว“การค้าธัญพืชและนํ้ามันเล็กๆน้อยๆ หากแต่การค้าเช่นนี้ก็มีให้เห็นอยู่ทั่วไปในต้าฉู่ การทำมาหากินของปราชาชน เจ้าสามารถทำให้ต้าฉู่เกิดความวุ่นวายได้แล้วครั้งหนึ่ง เจ้าก็ยังทำให้เกิดครั้งที่สองได้ คงจะไม่ต้องพูดเลยว่าร้านธัญพืชเหลียนจี้นั้นจะหยุดอยู่ที่การค้าขายแค่ธัญพืชและนํ้ามัน ผ้าไหม ใบชา เครื่องเคลือบลายครามโบราณ และหยก เพียงแต่สิ่งของที่ใช้ในชีวิตประจำวันของปราชาชนต้าฉู่ของข้านั้นทั้งหมดก็เป็นสิ่งของที่เจ้านั้นครอบครองเอาไว้อยู่แล้ว และตอนนี้เจ้ายังจะแสร้งกับข้าอีกรึ？”เธอพูดออกมาอย่างแผ่วเบา จนทำให้มือของเหลียนชิงโจวนั้นกลับมีเหงื่อออกเฉินเสียนนั้นไม่ใช่เฉินเสียนในอดีตแล้ว เหลียนชิงโจวนั้นก็เข้าใจ ในตอนนี้เธอพูดคุยกับเขาอย่างไม่ตรีจิต ถ้าเกิดว่าเขายังหลีกเลี่ยงประเด็นสำคัญไปอีก เธอก็คงจะไม่พูดกับเขาด้วยไมตรีจิตแล้วก็ได้ในใจของเธอมีบางอย่
