อ่อนโยน
ท่านแม่ของเขาหวงแหนตุ๊กตาหุ่นกระบอกคู่นี้มาก ปลายนิ้วมือที่กำลังสัมผัสบนรอยไหม้สีดำ สีหน้าอารมณ์ดูค่อนข้างเฉยชา ไม่ได้เจ็บปวดและสิ้นหวังเฉกเช่นที่ผ่านมายังมีหน้ากากที่แขวนอยู่ในห้องบรรทม ก็เป็นนิทานอีกตอนหนึ่ง เฉินเสียนเล่าให้เขาฟังว่า ท่านพ่อของเขาได้พาเธอไปเที่ยวงานเทศกาลโคมไฟวันไหว้พระจันทร์ ตั้งใจพกเงินไปแค่ไม่กี่เหรียญกษาปณ์ทองแดงมาทานบะหมี่ถงซินข้างแม่นํ้าหยางชุนกับเธอ ตอนนั้นเธอพึ่งจะคลอดซูเซี่ยนได้ไม่นาน ในขณะที่กำลังหาเงินค่านมให้ลูกอยู่นั้น ก็ถูกคนจากบ่อนพนันตามไล่ล่า ท่านพ่อของเขาก็ได้สวมหน้ากากแบบนี้ ช่วยเธอตีคนกลุ่มนั้นจนไม่เป็นผู้ไม่เป็นคนยังมีขลุ่ยไม้ไผ่ ปิ่นหยก ทุกๆ สิ่งทุกๆ อย่างล้วนมีเรื่องราวที่อบอุ่นแฝงไว้มากมายเฉินเสียนไม่ได้นำสิ่งของในความทรงจำเหล่านี้ไปเก็บแต่อย่างใด เธอเลือกที่วางมันไว้บนหัวเตียง ในที่ที่ใกล้กับสายตา ทุกครั้งที่เงยหน้าขึ้นมาก็จะมองเห็นอยู่เสมอยังมีจดหมายที่ซูเจ๋อเขียนให้เธอ รวมไปถึงหนังสือตำราที่เขาเก็บไว้ให้ เธอมักจะนั่งอยู่ข้างเตียงเล็กๆ ของซูเซี่ยน แล้วอ่านเนื้อหาในจดหมายให้เขาฟัง บอกเล่าถึงกลยุทธ์ที่ท่านพ่อของเขาใช้กอบกู้บ้านเมืองของราชอาณาจักรต้าฉู่เมื่อเหนื่อยล้าแล้ว เฉินเสียนก็จะวางหนังสือตำราไว้ข้างหมอน แล้วนอนตะแคงหันหน้าไปมองท่าทางที่หลับสบายของซูเซี่ยน พลางลูบสัมผัสร่องรอยของสิ่งที่ซูเจ๋อได้หลงเหลือไว้ให้เธออย่างแผ่วเบา208
