ยู่ สองแม่ลูกต่างพากันฝึกแกะสลัก ทั้งคู่ได้ฝึกฝนและขัดเกลาจิตไปในตัว210
ไม้แกะสลักเริ่มโค้งมนและเป็นรูปเป็นร่างขึ้น เฉินเสียนอยากแกะสลักซูเจ๋อออกมาให้สมบูรณ์แบบที่สุด เธอขัดจนฝ่ามือของเธอออกเลือด แตกและด้านไปหมด แต่ก็ไม่สามารถแกะลักษณะและรายละเอียดของซูเจ๋อออกมาได้นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถทำเสร็จได้ภายในวันเดียว ฉะนั้นเฉินเสียนจึงไม่ได้หักโหมและบีบบังคับตัวเองจนเกินไป วันข้างหน้าขอเพียงเธอฝึกฝนอย่างสมํ่าเสมอจะต้องสามารถแกะสลักผลงานที่สวยงามออกมาได้อย่างแน่นอนสิ่งที่เธอแกะสลักได้ตอนนี้เป็นเพียงโครงร่างคร่าวๆ ตรงกลางระหว่างเธอและซูเจ๋อมีเจ้าตัวเล็กเพิ่มมาหนึ่งคน ภาพที่ปรากฏในสายตานั้น เป็นครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกชีวิตของเฉินเสียนนั้นมั่นคงกว่าเมื่อก่อนมาก เธอจะไม่ปล่อยให้ชีวิตของซูเซี่ยนซํ้ารอยเดิมของเธอเป็นอันขาด วันข้างหน้าเธอจะค่อยๆ ถ่ายทอดทุกสิ่งทุกอย่างที่ซูเจ๋อเคยสอนเธอให้กับซูเซี่ยนทีละนิดหลังจากที่ซูเซี่ยนสามารถเดินเหินได้อย่างคล่องตัวแล้ว เพื่อที่จะวางรากฐานที่มั่นคงให้กับร่างกายของเขา เฉินเสียนจึงได้สร้างหุ่นไม้ฝึกมวยขึ้นมาในวัง เพื่อสอนศิลปะการต่อสู้ให้กับซูเซี่ยนอาจเป็นเพราะเขามีคนที่อยากจะปกป้องในใจอยู่แล้ว ทั้งๆ ที่อายุน้อยแค่นี้แต่ซูเซี่ยนก็ฝึกฝนหมัดมวยอย่างแน่วแน่ไร้ซึ่งความคลุมเครือใดๆ เขามักจะฝึกฝนจนเหนื่อยหอบและเหงื่อชุ่มท่วมตัวอยู่เสมอในบางครั้งที่ฉินหรูเหลียงผ่านมาเ
