าเสียงแหบพร่าว่า “อย่าเข้ามา”พ่อบ้านอยู่ใต้แสงตะเกียงสีเหลืองอร่าม มองเห็นเธอที่อยู่ด้านในกำลังใช้ข้อศอกคํ้ากับโต๊ะอย่างเลือนราง มือทั้งสองข้างจับอยู่ที่ใบหน้า186
ต่อมาพ่อบ้านบอกกับเธอว่า “นี่เป็นสิ่งที่ใต้เท้าเก็บไว้ให้ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เขาเขียนอยู่หลายวัน หวังว่าฝ่าบาทจะตั้งใจอ่าน”ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวอีกว่า “ใต้เท้ายังเคยทิ้งจุลสารม้วนหนึ่ง สั่งให้บ่าวนำไปเผา แต่ว่าบ่าวเห็นมันหนา ตัดใจไม่ลง เลยเก็บไว้มาโดยตลอด หากว่าฝ่าบาทต้องการ บ่าวจะไปเอามาให้พ่ะย่ะค่ะ”เป็นเวลานาน ในห้องตำราที่มืดสลัวมีเสียงทุ้มตํ่าของเฉินเสียนดังมา เธอกล่าวขึ้นว่า “ไปเอามา”พ่อบ้านไปหยิบจุลสารมา ถือโอกาสเอาตะเกียงเข้าไปมอบให้ด้วย ทำให้ห้องตำราสว่างไสวเฉินเสียนเปิดออกมาดู แต่ทว่าด้านในไม่ใช่ลายมือของซูเจ๋อ คล้ายกับว่าเป็นเอกสารของหกกรม แต่ด้านหลังมีความคิดเห็นเพิ่มเติมของซูเจ๋ออยู่ในบางครา
187
