ยอมรับว่าขี้เหล้ามากเกินไป อีกทั้งนานมากแล้วที่ไม่ได้ดื่มอย่างถึงอกถึงใจเช่นนี้ หลังจากที่ดื่มอย่างมีความสุขสนิทสนมกันอย่างดี เย่ซวิ่นเมาเหล้าเล็กน้อยเขาเอียงศีรษะแล้วมองเฉินเสียนอยู่ตลอดนานแล้วที่ไม่ได้พบเจอเธอ พบว่าเธอมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากจริงๆเย่ซวิ่นยิ้มเอ้อระเหยกล่าวขึ้นว่า “ท่านผอมกว่าครั้งก่อนมาก ขอบและมุมแบ่งอย่างชัดเจน ”รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆหายไป เปลี่ยนเป็นสงสารจับใจแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อภายในใจเจ็บปวดทรมาน เหตุใดจะต้องสะกดความรู้สึกไม่แสดงออกมา มาดื่มเหล้า ข้าจะร่วมดื่มกับท่าน รอพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมา ทั้งหมดล้วนหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว”แต่น่าเสียดายที่เฉินเสียนมีสติอยู่ตลอด เธอจำได้ว่ามีคนเคยพูดกับเธอ บอกเธอว่าอนาคตไม่ต้องสัมผัสกับเหล้า เป็นเช่นนั้นจริงต่อมาเธอไม่ได้สัมผัสดื่มเหล้าสักหยดไม่เกิดขึ้นบ่อยครั้งที่เธอจะเทเหล้าใส่จอกให้กับเย่ซวิ่นด้วยตนเอง แล้ว กล่าวว่า “ยากที่จะได้ออกมา ชอบดื่มก็ดื่มให้มากสักหน่อย”เดิมทีเย่ซวิ่นมามอมเหล้าให้เฉินเสียนเมา คิดไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายเขากลับถูกเฉินเสียนมอมเหล้าจนเมาหัวปักหัวปำเพื่อที่จะหยอกล้อทำให้เฉินเสียนมีความสุข เขาเริ่มที่จะพูดเรื่องตลก พูดเรื่องสนุกเกี่ยวกับเย่เหลียง จนกระทั่งพูดเรื่องที่ไม่ดีทำให้วางตัวไม่ถูกขององค์จักรพรรดิเย่เหลียงที่เป็นเสด็จพ่อของเขาออกมา พูดว่าในพระราชวังของเสด็จพ่อ176
เขามีพระสนมเท่าไหร่ หนึ่งเดือนต
