ันตกกำลังทำสงครามอยู่ หากมีคนรู้ว่าท่านไป ท่านก็จะอันตราย เขาไม่อยากเห็นท่านตรงนั่นหรอก”“แต่ข้ารู้สึกว่าข้าใกล้ตายแล้ว” เธอสะดุ้งเล็กน้อย “หัวใจข้าปวดร้าวเกินทนแต่ข้ายังต้องแสร้งเหมือนไม่มีอันใดเกิดขึ้นทุกวี่ทุกวัน ท่านเคยบอกข้าว่า ถึงแม้ด้านหน้าจะยากเย็นเพียงใดก็ไม่ต้องปล่อยมือ มีเพียงเขาเท่านั้นที่ทำให้ข้ามีความสุขได้ เมื่อข้าคิดว่าใกล้จะสมหวังแล้ว เขากลับจากข้าไป ฉินหรูเหลียง ท่านก็จะให้ข้าทุกข์ตรมเหมือนเขาหรือ?”เฉินเสียนกล่าว “ไม่ว่าจะได้เจอเขาหรือไม่ แต่หากข้าล้มเลิกความพยายามกลางคัน วันหน้าข้าต้องเสียใจที่ไม่ไปต่อแน่นอน” เธอยิ้มฝืดๆ“ถึงแม้จะรู้ว่าสุดท้ายไม่มีผลสรุปที่ดีงาม ถึงแม้จะรู้ว่าข้าต้องเสียใจต่อ แต่จะทำอย่างไรได้ ข้ายังไม่ตายใจนี่”“ข้าอยากไปดู ไม่เจอกันหนึ่งปี เขายังสบายดีหรือไม่ ฉินหรูเหลียง ท่านให้ข้าไปเถอะ ข้าจะซาบซึ้งท่านไปตราบนานเท่านาน”ฉินหรูเหลียงเม้มปากกล่าว “ข้าไม่อยากให้ท่านซาบซึ้งเลยสักนิด”133
ปากพูดเช่นนี้ แต่สุดท้ายเขาก็หันหัวม้ากลับมาจนได้ พอองครักษ์ด้านหลังตามมาถึง พวกเขาก็ออกเดินทางต่อหากเธอจะไปให้ได้ ฉินหรูเหลียงจะไปเป็นเพื่อนเธอจนถึงจุดหมาย ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร ปล่อยให้เธอทำตามใจสักครั้ง ให้เธอได้พยายามอีกสักหนพอเข้าใกล้พรมแดนตะวันตก สงครามระหว่างต้าฉู่กับเผ่าหมานอี๋ก็จบสิ้น
134
