เป็นความรักของคนคนเดียว ก็ต้องมีหนึ่งคนที่อ่อนแอไม่ใช่หรือ?125
นํ้าตาทำให้เส้นผมบริเวณขมับของเธอเปียก และไหลไปตามแก้มที่แดงกํ่าของเธอ เธอลูบคอของซูเจ๋อและกล่าวว่า “ซูเจ๋อท่านเกลียดข้าใช่ไหม? หากท่านไม่ได้เกลียดข้า ท่านจะใช้วิธีการที่โหดร้ายเช่นนี้มาทำกับข้าทำไม?”ซูเจ๋อจับผมที่ยาวถึงเอวไว้ในอ้อมแขนแล้วกล่าวว่า “ข้าจะเกลียดท่านได้อย่างไร”ทั้งที่รักมากมาย“แต่เมื่อตอนที่ข้าไม่รักท่าน ทำไมท่านถึงมายั่วข้าล่ะ ทำไมท่านถึงยอมให้ข้ามีอาเซี่ยนล่ะ หากไม่มีพวกท่าน ข้าคงมีชีวิตอีกแบบอย่างไม่มีข้อจำกัด ทำไมท่านไม่ถามข้า จู่ ๆ ก็บุกเข้ามาในชีวิตของข้า…” เฉินเสียนพึมพำ“จากที่ข้าไม่ชอบก็กลับกลายเป็นชอบ จากที่ข้าไม่ยอมรับก็กลับกลายเป็นยอมรับ จากที่ข้าไม่เชื่อก็กลับกลายเป็นเชื่อ…ท่านพูดสิ่งดีดีมากมาย ท่านทำเพื่อข้ามากมายอย่างที่ยากจะลืมได้เลยในชีวิต เมื่อข้ามั่นใจว่าข้าไม่สามารถใช้ชีวิตโดยปราศจากท่านได้ ท่านกลับผลักไสข้าออกจากชีวิตของท่าน ซูเจ๋อท่านไม่รู้หรือว่านั่นมันเจ็บปวดทรมานมาก..”ซูเจ๋อปาดนํ้าตาของเธอและกล่าวว่า “พอแล้ว ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว อาเสียนเรื่องต่อไปที่ข้าจะพูดกับท่าน ท่านจะต้องจดจำไว้ในหัวใจดี ๆ ได้ไหม”เฉินเสียนปิดหูของเธอด้วยความตกใจและส่ายหัวอย่างแรง “ไม่ ข้าไม่ฟัง ข้าไม่ฟัง! ข้ารู้เมื่อท่านพูดจบท่านก็จะออกไปจากชีวิตข้า! ข้าจะไม่ฟัง…ข้าไม่ฟัง…”ความโศกเศร้าสุดขีดกำลังมา ทำให้เฉินเส
