ากยังไม่ฟื้น”แม่นมซุยรีบออกจากพระตำหนักโดยเร็วไวทันทีที่ซูเซี่ยนเข้ามายังห้องนอน เขาก็ได้กลิ่นเหล้าคลุ้งเต็มห้อง เขาเห็นเฉินเสียนพิงอยู่บนเก้าอี้ไม้ยาว มีโถเหล้าสับปะรดวางอยู่ข้าง ๆซูเซี่ยนหยิบผ้าห่มขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ แล้ววางลงบนร่างของเฉินเสียนเขาคุกเข่าลงที่หน้าเก้าอี้ไม้ยาว และมองดูท่านแม่ของเขาอย่างเงียบ ๆ เมื่อเห็นว่าเบ้าตาของเธอมีนํ้าตาคลอเบ้า เขาจึงยื่นมือเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อ่อนนุ่มของเขาและเช็ดคราบนํ้าตาเธอออกเบา ๆ
122
