ดินเข้าไปในห้อง ก่อนจะปิดประตู เขาหยุดโดยหันหลังให้แล้วพูดเบา ๆ ว่า “แม้ว่าข้าต้องการให้ท่านปกป้องดูแลเธอให้ดี แต่ข้าก็ยังไม่ยอมให้ใครหน้าไหนก็ตามได้ใจของเธอ รวมถึงท่านไม่อย่างนั้น อนาคตหากข้าตายไป ข้าจะไม่ปล่อยท่านไว้”เพราะไม่สามารถทำอะไรได้ นี่อาจเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดที่เขาพูดตั้งแต่ชีวิตของซูเจ๋อเฉินเสียนขอให้ซูเจ๋อส่งคืนสาน์สที่กราบทูล และนำอำนาจที่เกี่ยวข้องบางส่วนกลับคืนมา ซึ่งทำให้เหล่าขุนนางต่างก็ชื่นชม เธอปรับสมดุลอำนาจในราชสำนักใหม่ และจะไม่อยู่คนเดียวลำพังในสถานการณ์ที่ลมเรียกฝนอีกต่อไปแม้ว่าจะจำกัดอำนาจของเขา แต่เฉินเสียนก็กำลังทำเพื่อปกป้องเขาเช่นกันไม่ว่าเธอจะอยู่ในราชสำนักหรือต่อสู้เพื่ออำนาจ เธอไม่สามารถทนดูซูเจ๋อยิ่งเดินยิ่งห่างออกไป ยังไงเธอก็ต้องดึงเขากลับมาให้ได้เดิมทีคิดว่าอัครเสนาบดีซูจะไม่พอใจและเขาจะต่อต้านกับความชั่วร้ายนี้ แต่เขาไม่ได้ทำ ไม่ว่าเฉินเสียนจะคิดรับมืออย่างไร เขาก็รับคำสั่งด้วยความตั้งใจ ดูเหมือนว่าจะชักนำให้เธอเอาชนะตัวเองทีละขั้น และมันยังเป็นสิ่งที่ทำให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลายอีกด้วยเธอไม่ใช่องค์จักรพรรดิหุ่นเชิด เธอต้องรู้จักการชั่งนํ้าหนัก เพื่อว่าในอนาคตจะไม่มีใครมาครอบงำได้ฉินหรูเหลียงคอยเป็นทหารยามเฝ้าปกป้องดูแลเฉินเสียนตลอดเวลาที่อยู่ในวังหลวง เมื่อเฉินเสียนต้องการออกจากวังเพื่อไปพบซูเจ๋อ ก็เป็นเขาที่ติดตามออกไป ตอนนี้มีเพียงเขาที่คอยต
