ิดตามเฉินเสียนตลอดเวลาอย่างเงียบ ๆ ไม่ห่างไปไหน100
เธอไปที่นั่นสองครั้งโดยไม่พบซูเจ๋อ เฉินเสียนจึงไปที่ศาลาที่ว่าการ แต่ซูเจ๋อกลับปฏิบัติต่อเธอเป็นองค์จักรพรรดิ อ่อนโยนและสุภาพ แต่ดูเหินห่างด้วยเหตุนี้ ซูเซี่ยนจึงถามเฉินเสียนว่า “ท่านแม่ทะเลาะกับท่านพ่อหรือขอรับ?”หลังจากที่เฉินเสียนจัดการเรื่องในมือเสร็จแล้ว เธอก็เงยหน้าขึ้นมองที่ซูเซี่ยนเขาดูคล้ายกับซูเจ๋อมากขึ้นเรื่อย ๆ และเฉินเสียนเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าเล็ก ๆของเขา ราวกับกำลังมองคนอื่นผ่านเขาผ่านไปครู่หนึ่ง เฉินเสียนก็กล่าวอย่างนุ่มนวลว่า “อาเซี่ยน ถ้าหากว่าท่านพ่อไม่ต้องการพวกเราแล้ว จะทำอย่างไรดี?”ซูเซี่ยนดูเงียบไปและตอบว่า “ท่านพ่อไม่ทำแบบนั้นหรอกขอรับ”เมื่อถึงการเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิ แสงแดดสว่างสดใสและมีลมโชยพัดมาเบา ๆการดำเนินการตามนโยบายใหม่ได้บรรลุผลลัพธ์ที่น่าทึ่งในหมู่ราษฎรปราชาชน พื้นที่เพาะปลูกที่ดีขนาดใหญ่ในเขตชานเมืองได้รับการเพาะปลูกพืชผลและผู้คนได้รับการจัดสรรที่ดินตามสมควร และพวกเขายุ่งมากกับการเพาะปลูกขุนนางนับร้อยในราชสำนักต่างพูดได้ว่าอัครเสนาบดีซูต่อสู้เพื่ออำนาจ แต่ก็เป็นการควบคุมของเขาในนโยบายใหม่ที่ไม่สามารถสั่นคลอน จึงทำให้บรรลุผลสำเร็จในวันนี้ปราชาชนในอาณาจักรต้าฉู่ต่างยอมรับในการทำงานของขุนนางราชสำนักท่านนี้ แม้ว่าวิธีการจัดการกับศัตรูทางการเมืองของเขาจะดุร้ายมาก จากนั้นเหล่าขุนนางต่างก็เริ่มกังวลเกี่ย
