งวันบนพื้นผิวกว้างของแม่นํ้า มีผู้ใหญ่พาเด็กวิ่งเล่นอยู่ริมฝั่ง และไม่กล้าที่จะเข้าใกล้กลางแม่นํ้า ซูเจ๋อนั่งอยู่ในรถม้า และมองออกไปนอกหน้าต่างเล็กๆ เห็นว่าเฉินเสียนพาซูเซี่ยนไปพักบนนํ้าแข็งด้วยครู่หนึ่งสามคนในครอบครัวก็ได้ทำตามใจตัวเองโดยไม่ต้องเกรงกลัวใครเหมือนเมื่อก่อน และเมื่อออกเดินทางก็พยายามหลบหูหลบตาของผู้คน อาจเป็นเพราะมีคนจำนวนมากในราชสำนักที่เปลี่ยนไป ไม่มีใครจะขัดขวางเฉินเสียนและซูเจ๋อแต่ทั้งสองก็รู้ว่าพวกเขาถูกคั่นด้วยช่องว่างที่ไม่อาจจะผ่านมันไปได้ต่อมาเฉินเสียน นำซูเซี่ยนกลับมา และซูเจ๋อก็ปล่อยรถม้าออกเมื่อรถม้าได้หยุดลงตรงสถานที่นั้น เฉินเสียนก็ยกม่านขึ้นมองดู ถึงได้รู้ว่าซูเจ๋อได้ส่งพวกเขาแม่ลูกไปยังประตูวังหลังจากปีใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น ก็เป็นอีกเรื่องที่น่าสนใจซูเจ๋อยังคงต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองในราชสำนัก เฉินเสียนคาดไม่ถึงว่า สักวันหนึ่งเขาจะทำให้ความขัดแย้งในราชสำนักได้มาถึงขึ้นเกิดความรุนแรงขึ้นเฉินเสียนได้ตรวจสอบฎีกาในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมามีน้อยกว่าเมื่อก่อนมาก ต่อมาถึงรู้ว่า ที่ซูเจ๋อไม่ได้ถามนางเกี่ยวกับสถานการณ์นั้น ก็เพราะถอดถอนฎีกาออกมา และเลือกเพียงบางส่วนแล้วส่งไปยังโต๊ะของเฉินเสียนคนที่เขาเลือกคือคนที่เขาต้องการให้นางได้เห็น และคนที่เขาไม่ต้องการให้นางเห็นจะถูกนำเป็นปกติในที่สุดเฉินเสียนก็ประกาศให้ซูเจ๋อไปที่ห้องตำราหลวง91
เขาก้มตาลง และคารวะต่อ
