ยเช่นนี้ในการเจรจาสงบศึก!แผ่นดินของทางอาณาจักรต้าฉู่ตกอยู่ภายใต้การตัดสินใจของเขาคนเดียวได้อย่างไรกัน อยากจะยกส่วนไหนให้ใครก็ยกให้ตามอำเภอใจเช่นนี้หรือ?”“ในตอนแรกจักรพรรดิองค์ก่อนก็ได้ให้สามคูเมืองกับเขาเพื่อนำไปเจรจาสงบศึกแล้ว แต่เขากลับเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัว ยอมยกเมืองถึงสองเมืองให้กับทางอาณาจักรเย่เหลียงอย่างลับๆ เขาเป็นคนที่ทรยศต่อราชอาณาจักรต้าฉู่ ทรยศต่อความไว้วางใจของเหล่าบรรดาราษฎรทั้งเมืองอย่างไร้ซึ่งความละอายใจ!”“ฝ่าบาท! โปรดทรงมีพระบัญชา จะทรงปล่อยเขาเหิมเกริมแบบนี้ต่อไปไม่ได้เป็นอันขาดพ่ะย่ะค่ะ!”เฉินเสียนจ้องมองเหล่าบรรดาขุนนางที่พากันโกรธแค้นซูเจ๋อด้วยสีหน้าที่นิ่งสงบ ครั้งนี้เธอไม่ได้อาละวาด โกรธเคืองคนเหล่านี้ไปก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาแต่อย่างใดเฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “หนังสือสนธิสัญญาได้ลงนามเสร็จสิ้นสมบูรณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกท่านจะให้ข้าบ่ายเบี่ยงเมินต่อสัญญาหรืออย่างไร?”หากทางอาณาจักรต้าฉู่ปฏิเสธหนังสือสนธิสัญญาฉบับนี้ไป อาณาจักรเย่เหลียงจะต้องตีแผ่สนธิสัญญาฉบับนี้สู่สาธารณชน ถึงเวลานั้น ทุกคนก็จะรู้เรื่องที่ซูเจ๋อได้ลงนามสนธิสัญญากับทางอาณาจักรเย่เหลียงกันถ้วนหน้า ตอนนั้นชื่อเสียงเรียงนามของเขาจะต้องเสื่อมเสียพังยับเยินไม่เหลือชิ้นดีอย่างแน่นอนเฉินเสียนไม่อาจจะปฏิเสธได้ และตั้งแต่ที่เธอได้ลงนามไป เธอก็ไม่ได้คิดจะหนีหรือบ่ายเบี่ยงแต่อย่างใด13
เหล่าบรรดาขุนนางช
