มิน่าล่ะพวกเขาถึงรู้สึกคุ้นตา ที่แท้ก็คือจักรพรรดินีที่พาองค์ชายใหญ่มานั่งแทะมันเทศย่างอย่างไม่เปิดเผยสถานะตัวเองและไม่รักษาภาพลักษณ์ของตัวเองเลยแม้แต่น้อย มาปฏิบัติเช่นนี้ได้อย่างไร！แต่เนื่องจากบนสะพานนั้นยังมีผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาอยู่ในบางครั้ง จึงไม่เหมาะที่จะตำหนิได้ต่อหน้า ตอนที่เฉินเสียนและซูเซี่ยนเงยหน้ามองขึ้นก็เห็นใบหน้าคนแก่ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดใจ ต่างฝ่ายก็ตกตะลึงกันสายตาเหล่านั้นก็สบตากันอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเสียนจึงเอ่ยปากขึ้นก่อนว่า“พวกเจ้ามองอะไรกัน？”คนแก่นั้นรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาท จึงน้อมตัวแสดงความเคารพไปทางเธอและซูเซี่ยน“ฝ่า……”พูดออกมาได้เพียงแค่คำเดียว ส่วนคำที่เหลือนั้นก็ติดอยู่ในปาก จากพูดออกมาก็ไม่ใช่ จะกลืนเข้าไปก็ไม่เชิงเฉินเสียนพูด“พวกเจ้าอยากจะถามว่ามันเทศย่างซื้อได้จากที่ใดใช่หรือไม่？”เธอชี้ไปอีกด้านข้างสะพาน“ตรงนั้นมีตายายขายอยู่ รีบไปซื้อเร็ว”ชายชราคนหนึ่งที่มีการตอบสนองได้ดีก่อนใคร พูดตำหนิด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า“นายหญิงพาท่านชายน้อยออกมาเปิดเผยต่อหน้าเหล่าสาธารณะชนได้อย่างไร！แล้วยังมานั่งกินขนมในตลาดอีก ไม่กลัวพยาธิเข้าไปในท้องแล้วทำให้ท้องเสียหรือ！”เฉินเสียนลูบนิ้วไปที่ชายเสื้อของตัวเอง แล้วพูดอย่างสบายๆว่า“วันนี้เป็นวันเทศกาลสารทจีน ประราชานต่างก็สนุกเพลิดเพลินกัน ข้าก็ยังเห็นว่าพวกเจ้าชายชรายังมาร่วมเลย ทำไมข้าจะพาลูกชายข้ามาเที่ยวชมบ้างไม่ได้หร
