ือ？”741
แต่ทว่าสิ่งที่เหล่าชายชรานั้นสนใจก็คือชายผู้ที่ร่วมเดินทางมากับเฉินเสียนและซูเซี่ยน เขาสวมหน้ากากปีศาจที่เคลือบไปด้วยสีสันอันแปลกประหลาด ในเวลานั้นจึงมองไม่ออกว่าใบหน้าที่แท้จริงนั้นคือใคร เห็นแต่เพียงดวงตาที่มองออกมาอย่างเย็นชาสายลมได้พัดแขนเสื้อของเขาขึ้น สัมผัสได้ถึงลมที่เย็นสบายและรับรู้ได้ถึงความเป็นอิสระถ้าชายชรายังเดาไม่ออกว่าเขาคือใคร อย่าแม้แต่สวมใส่หน้ากากเลย แม้จะกลายเป็นเถ้ากระดูกไปแล้วตราบใดที่เขายังอยู่กับสองแม่ลูกนี้ ใช้นิ้วเท้าคิดก็ยังรู้เลยว่าเขาคือใคร！ในฐานะองค์จักพรรดินี จะพาองค์ชายมาเดินเที่ยวเล่นท่ามกลางปราชาชนก็ถือว่าไม่เป็นไร สิ่งที่ทำให้เหล่าชายชรานั้นทนไม่ได้ก็คือคิดว่าสิ่งที่จักรพรรดินีไม่ได้พูดออกมานั้นมันจะสงบเงียบลงไปแล้ว แต่ในส่วนตัวจักรพรรดินีแล้วยังคงละเมิดข้อห้ามของพวกเขาถ้าเกิดว่าไม่รู้สถานที่แท้จริงของชายหญิงและเด็กชายคนนนี้ก็คงคิดว่าเป็นเพียงสามคนพ่อแม่ลูกออกมาเดินเที่ยวเล่นกัน แต่ถ้าเกิดรู้ว่าชายผู้นี้คืออาจารย์อาวุโสของผู้หญิงคนนี้ จะให้คนอื่นคิดว่าอย่างไร？แต่จักรพรรดินีนั้นกลับไม่รู้สึกเป็นกังวลแม้แต่นิด กลับยังไปเดินที่ตลาดอย่างสงบนิ่งไม่กลัวที่จะถูกเปิดโปงเลยแม้แต่นิดหรืออย่างไร？ชายชราอีกคนที่ระงับอารมณ์ไม่อยู่ ชี้ไปที่ซูเจ๋อ แล้วถามว่า “เขา เขา……นายหญิงทำไมถึงกับเขา！”เฉินเสียนเลิกคิ้ว แล้วเอ่ยว่า“เขาเป็นพ่อของลูกข้า ทำไมข้าถึงจะมากั
