บเขาไม่ได้？”742
“แต่ว่าเขา แต่ว่าเขา…… เฮ้อ！”ชายชราเมื่อเห็นว่ามีคนกัลงเดินผ่านมาทางนี้ จึงทำให้อธิบายออกมาได้อย่างชัดเจนแต่ทว่าเฉินเสียนและซูเซี่ยนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร เมื่อกินมันเทศย่างหมดแล้วจึงนำหน้ากากปีศาจมาสวมไว้ที่หน้าซูเซี่ยนยื่นมือไปดึงชายเสื้อของซูเจ๋อ แล้วมองไปยังเหล่าชายชราพูดขึ้นอย่างนิ่มนวลว่า“ท่านพ่อ ท่านปู่เหล่านี้ดูแปลกประหลาดจัง”แม้เฉินเสียนไม่อยากจะยอมรับว่าด้วยนํ้าเสียงและสายตาที่ใสซื่อบริสุทธิ์ของเขา เมื่อฟังแล้วก็เหมือนกับไปยั่วยุให้แก่เหล่าชายชราได้เป็นอย่างดี เขาเรียกซูเจ๋อว่าพ่อต่อหน้าเหล่าชายชรา ทำให้พวกเขานั้นรู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้เมื่อซูเซี่ยนพูดจบ ผู้คนที่เดินอยู่บนสะพานต่างก็หันมองและรู้สึกว่าเหล่าชรานี้นั้นแปลกประหลาด ถึงอย่างไรเมื่อเทียบกันแล้ว สามคนพ่อแม่ลูกที่อยู่บนสะพานนั้นก็ดูธรรมดาอย่างมากซูเจ๋อก้มตัวลงไปโอบอุ้มซูเซี่ยนขึ้นมา มืออีกข้างก็จูงมือเฉินเสียน ทั้งสามคนจึงเดินข้ามสะพานไปเมื่อเหล่าชายชราเห็นว่าซูเจ๋อนั้นไม่ได้สนใจ หรือแม้แต่จะละอายแก่ใจสักนิดพวกเขาจะทน หรือว่าคืนนี้นอนพักค้างที่จวนของเขา！มันเป็นไปได้อย่างไรกันเหล่าชายชรานั้นต่างก็ไม่ยอมกลับบ้านของตัวเอง แต่กลับรีบเดินตามมาด้านหลัง เดินไปด้วยพูดตักเตือนไปด้วย“เสียแรงที่ท่านอ่านหนังสือนักปราชญ์มามากมาย สถานะและอาวุโสกว่า ข้อแตกต่างระหว่างจักรพรรดิและขุนนาง หรือว่าเจ้าโยนทิ้งความ
