่า “ซูเจ๋อเป็นราชครูของฝ่าบาทถึงแม้เขาไม่อยู่ที่ราชสำนัก ไม่ได้สนใจเรื่องราชสำนัก ชื่อเสียงและความนิยมของ699
เขาในหมู่อาณาปราชาราษฎร์ก็ไม่สามารถประเมินค่าตํ่าได้ ปีนี้การสอบขุนนางระดับเคอจี่ของแต่ละสถานที่ทยอยจบลงแล้ว อีกสองเดือนก็เป็นเมืองหลวง มีบัณฑิตจำนวนเท่าไหร่กันเข้ามาเมืองหลวงเพื่อเคารพเขา หากเขาเป็นสิ่งใดไปพวกท่านหวังว่าต้าฉู่นอกจากเขาแล้วต่อไปก็ไม่มีคนฉลาดหลักแหลมทำงานเก่งอีกแล้วใช่หรือไม่?”บรรดาเหล่าขุนนางเฒ่าเงียบกริบไม่กล่าวอะไรและเวลานี้ ด้านนอกมีเสียงหัวเราะดังเข้ามา ＂ไอ๋หยา วันนี้วันอะไรกันบรรดาท่านลุงอยู่กันหมดเลย ＂ทุกคนชำเลืองมองด้านนอก เห็นในมือของเฮ่อโยวอุ้มหมวกขุนนางอยู่ ทั้งตัวสวมใส่ชุดเครื่องแบบขุนนางกลับมาจากด้านนอก รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาทำให้กลุ่มขุนนางเฒ่ารู้สึกได้ถึงความไม่สบอารมณ์ คล้ายดั่งถูกเรียกจับโจรผู้ร้ายเฮ่อโยวเป็นคนข้างกายขององค์จักรพรรดินี เหล่าขุนนางเฒ่าป้องกันไว้เล็กน้อย ครั้นแล้วเรื่องนี้ก็ถูกพูดถึงตรงนี้ บนใบหน้าของเหล่าขุนนางเฒ่าก็หัวเราะ ฮ่าๆๆออกมา แล้วกล่าวว่า ＂อ้าว หลานชายที่มีเกียรติกลับมาแล้ว พวกข้ากำลังคิดที่จะเล่นหมากรุกกับท่านพ่อของเจ้าเลย＂เฮ่อโยวขึ้นบันไดมา แล้วยิ้มตาหยีไปด้วย กล่าวว่า ＂บรรดาท่านลุงคนเยอะแรงกำลังมาก นี่ไม่ใช่การกลั่นแกล้งท่านพ่อของข้าหรือ นี่ต้องจัดวางกระดานใหญ่แค่ไหนถึงจะพอล่ะ＂เขายืนอยู่ใต้ชายคา มองท้องฟ้า แล้วกล่าว
