ายตรงข้ามกับบุตรชายเฮ่อโยวมองเฮ่อเซียง ยิ้มอย่างเอ้อระเหยกล่าวว่า ＂นี่ก็ต้องดูว่าบรรดาท่านลุงจะทำเช่นไรแล้วล่ะ อยากรักษาชีวิตของใต้เท้าซวีหรือว่ารักษาตำแหน่งจุดยืนเรื่องนี้ท่านอย่าเป็นทุกข์เลย ถึงอย่างไรบรรดาท่านลุงก็ต้องลงจากราชสำนัก ท่านไม่ใช่พูดแล้วหรือว่าอนาคตบนพื้นพิภพนั้นเป็นพื้นพิภพของคนอายุยังน้อย＂701
เฮ่อโยวพูดจบ ลุกขึ้นยืนเคลื่อนไหวร่างกายสักครู่ แล้วก็เดินออกไปด้านนอกห้อง และยังคงกล่าวว่า ＂เหงื่อออกทั้งตัว ข้าไปอาบนํ้าชำระร่างกายก่อนค่อยมากินอาหารมื้อเย็นนะ＂เฮ่อเซียงมองแผ่นหลังของคนอายุยังน้อยนั้น หมกมุ่นอยู่กับความคิดไตร่ตรองหากองค์จักรพรรดินีไม่คำนึงถึงจรรยาบรรณคบหากับราชครูโดยไม่คำนึกถึงความสัมพันธ์ของมนุษยชาติเป็นสัจธรรมที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้จริง เรื่องนี้เดิมเฮ่อเซียงก็ไม่ได้เห็นด้วย คำพูดของเฮ่อโยวมีเหตุผลอยู่บ้าง จุดยืนไม่เหมือนกันเท่านั้นเอง ทุกคนล้วนไม่มีความผิดแต่วันนี้องค์จักรพรรดินียังไม่ได้ไม่คำนึกถึงผลที่ตามมาแล้วยึดมั่นในตนเองนำราชครูเข้ามาที่วังหลังเลย บรรดาขุนนางเฒ่าก็นั่งไม่ติดชิงลงมือกับราชครูก่อนแล้ว พวกเขาไม่มีเหตุผลแล้วจริงๆ ต้องการรักษาชีวิตของหัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดิน พลังของขุนนางเฒ่ากลุ่มนี้ก็ลดตํ่าลงเป็นอย่างมาก จุดยืนก็ทำให้ยืนไม่มั่นคง แต่หากต้องสูญเสียชีวิตของใต้เท้าซวีจริง ความสัมพันธ์กษัตริย์กับขุนนางก็ไม่มีทางอบอุ่นปรองดองได้ก่อนอื่นเฉินเ
