้ท่านอยู่กับเขา ท่านยังคงยืนกรานจะอยู่กับเขาใช่หรือไม่?” ฉินหรูเหลียงถาม“อา หากตอนมีชีวิตไม่อาจเป็นสามีภรรยากันได้ งั้นจะขอฝังศพเคียงข้างกัน”“ท่านตั้งมั่นแล้วใช่ไหมว่าชาตินี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะนำความสุขมาให้ท่านได้?”เฉินเสียนกล่าวเสียงเบาให้เขาฟัง “ฉินหรูเหลียง หัวใจของมนุษย์เท่ากำปั้นเองใส่เข้าไปหนึ่งคนแล้วก็ไม่มีที่รองรับของคนที่สองแล้ว ดังนั้นท่านลืมข้าเสียเถอะ”ฉินหรูเหลียงรู้สึกขมฝาด ยิ้มหล่อๆอย่างฝืนกลั้นพร้อมกับกล่าวว่า “ข้ารู้ตั้งนานแล้วว่าหากหัวใจมีหนึ่งคนแล้วจะไม่อาจมีคนที่สองได้ หาไม่แล้ว ข้าคงลืมเลือนท่านไปนานแล้ว”เขาหยุดแล้วกล่าวต่อว่า “เฉินเสียน ในเมื่อมีเพียงเขาที่สามารถนำความสุขมาให้ท่าน วันข้างหน้าหากใครคิดจะขัดขวาง ท่านก็เดินไปด้านหน้าได้เลย ไม่ต้องปล่อยมือจากเขา และไม่ต้องอนุญาตให้เขาปล่อยมือท่านด้วย”เฉินเสียนพยักหน้าหงึกๆ ฉินหรูเหลียงกระโดดลงจากด้านหลังเธอ เธอเอียงหน้ามองฉินหรูเหลียง พลางก่อนเสียงอ่อนน่◌ุม “ฉินหรูเหลียง ขอบคุณท่านมากข้าเอ่ยแต่คำว่าขอบคุณกับท่านอยู่รํ่าไป แต่นอกจากขอบคุณแล้ว ข้าก็ไม่อาจตอบสิ่งอื่นได้แล้ว”ฉินหรูเหลียงกล่าว “ท่านไม่ต้องตอบอะไรทั้งนั้น ใต้หล้านี้มียินยอมพร้อมใจกันทั้งสองฝ่ายก็ย่อมมีรักข้างเดียวเสมอ ท่านไม่ต้องขอบคุณข้า ข้าแค่ส่งเสริมตัวเองเท่านั้น”ส่งเสริมการที่เขารักข้างเดียว สามารถปกป้องในยามที่เธอต้องการ แค่เพียงได้เฝ้ามองก็เพ