ไม่ได้พูดอะไรต่อทางนี้ หลังจากที่เฮ่อโยวออกมาจากท้องพระโรงและเดินออกมาจากในวัง เขาได้ไปเยี่ยมซูเจ๋อที่บ้านพักของเขาห้องตำรานั้นอยู่ใกล้กับป่าไม้ไผ่ ม่านไม้ไผ่กฤษณาภายในห้อง ทำให้บรรยากาศเย็นกว่าข้างนอกเล็กน้อย ตอนนี้ซูเจ๋อกำลังพักฟื้นที่บ้าน ว่างและไม่มีอะไรทำพอ ๆ กับท่านพ่อของเฮ่อโยว ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในราชสำนักและไม่สนใจข้อพิพาทต่าง ๆเพียงแต่ร่างกายของเขาไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน เขาสวมเสื้อคลุมยาว มีถ้วยชาอุ่น ๆ อยู่ในมือ และมีเตาเผาเครื่องหอมที่หน้าหน้าต่างเฮ่อโยวมองดูใบหน้าซีดเล็กน้อยของซูเจ๋อ และกล่าวว่า “บัณฑิตยังป่วยอยู่นอนลงบนเตียงพักผ่อนดีกว่าไหม?”ซูเจ๋อชำเลืองมองเขา ยื่นชาให้เฮ่อโยวและกล่าวว่า “ร่างกายนี้ไม่สามารถรักษาให้หายขึ้นได้ภายในหนึ่งหรือสองวัน นอนบนเตียงนาน ๆ กลับรู้สึกเบื่อ”เฮ่อโยวจิบชาแล้วกล่าวอีกว่า “องค์จักรพรรดิยืนยันที่จะให้บัณฑิตเข้าไปในวังท่านรู้ไหม?”ซูเจ๋อยังคงนิ่ง และเขากล่าวอีกว่า “องค์ชายหกจะนำเรื่องทั้งหมดของพวกท่านตอนที่อยู่เย่เหลียงออกมาพูดให้หมด ตอนนี้บรรดาเหล่าขุนนางนับร้อยในราช631
สำนักต่างก็รู้เรื่องของพวกท่านกันหมดแล้ว การเข้าเฝ้าเมื่อช่วงเช้าองค์จักรพรรดิและเหล่าขุนนางในที่อยู่ในท้องพระโรงมีปากเสียงทะเลาะกันเสียงดังมาก ไม่เหมือนกับการทะเลาะกันครั้งอื่น ๆ ครั้งนี้ใต้เท้าหัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดินบีบบังคับและข่มขู่ด้วยการตายของเขา”ซูเจ๋อมองลงไปที่