วยต่อเขาเมื่อไหร่ ก็คงไม่มีใครจะยื้อเขาได้อีกต่อไปเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะแสวงหาข้อดีและหลีกเลี่ยงข้อเสีย ไม่ต้องพูดถึงซูเจ๋อที่สามารถทำให้เรื่องในราชสำนักบานปลายได้แม้แทบไม่ขยับตัว ในช่วงเวลานี้เขาไม่สามารถออกหน้าได้เอง ดังนั้นแรงกดดันมากมายจึงตกไปอยู่บนไหล่ของเฉินเสียนเฮ่อโยวออกมาจากบ้านของซูเจ๋อและมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีครามเหนือบ้านพักของเขา ถ้าซูเจ๋อเข้าไปอาศัยอยู่ในวังหลังโดยไม่ฟังคำพูดของเหล่าขุนนางก็เท่ากับใช้คนเก่งไม่สมกับความสามารถไปหน่อยอินทรี น่าจะได้ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าถึงจะถูกองค์ชายหกเย่ซวิ่นได้ยินว่าองค์ชายคนโตน่าจะเป็นลูกนอกกฎหมายขององค์จักรพรรดินีและราชครู เขาไม่เคยเห็นมาก่อน และไม่รู้ว่าทั้งสองมีลูกด้วยกัน เขาแปลกใจอยู่พักหนึ่งเย่ซวิ่นโกรธเล็กน้อยอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าทั้งสองแอบมีอะไรเกินเลยกันถึงขั้นนี้ถึงขั้นที่ลูกอายุจะสามขวบแล้วเขาโทษคนอื่นไม่ได้สำหรับเรื่องนี้ เขาทำได้แค่โทษตัวเองที่ไม่สอบสวนเรื่องนี้ล่วงหน้า ไม่เพียงแต่เขาที่โง่เท่านั้น แต่บรรดาเหล่าขุนนางทั้งหลายก็โง่เขลาด้วยเย่ซวิ่นสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระในวังหลัง ดังนั้นเขาจึงตั้งใจเดินอ้อมเพื่อไปที่พระตำหนักไท่เหอ เพื่อตั้งใจจะไปดูเด็กคนนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาจะต้องเห็นหน้าเด็กคนนี้ให้ได้633
อันที่จริง ท่านพ่อของซูเซี่ยนเจ็บป่วย ท่านแม่ของเขาก็ไม่มีความสุข พวกเขาไม่ค่อยได้พบหน้ากันบ่อยนัก ซึ่งทำให้ซ
