ูเซี่ยนรู้สึกหดหู่มาก ได้ยินมาว่าทั้งหมดนี้เกิดจากองค์ชายหกที่เข้ามาใหม่แต่อารมณ์ของเขานิ่งมาก เขาจะไม่เขียนคำว่า “หดหู่” บนใบหน้าของเขาและไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเขาไม่มีความสุขแม่นมซุยและอวี้เยี่ยนที่ดูแลเขาเพียงรู้สึกว่าหลังจากที่เขากลับจากบ้านของใต้เท้าซู เขาก็พูดน้อยลงไปมากทั้งวันทั้งคืนในขณะที่เฉินเสียนไม่ได้อยู่ในพระตำหนักไท่เหอ เขาตั้งใจไปที่พระตำหนักไท่เหอเพื่อจะดู และยังไม่ทันคิดจะข้ามสะพาน เขาก็เห็นซูเซี่ยนนั่งอยู่บนฝั่งข้างสะพาน และในมือถือแท่งไม้ไผ่แกว่งไปมาอยู่ในนํ้าแม่นมซุยและอวี้เยี่ยนตั้งใจยืนห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าวในขณะนี้ ปล่อยให้เขาเล่นโดยไม่รบกวนเขาเมื่อมองจากระยะไกลร่างเล็กของซูเซี่ยนดูเหมือนกับบ๊ะจ่างที่ห่อรัดด้วยใบไผ่เย่ซวิ่นเดินเข้าไปด้วยความสงสัยและถามว่า “กำลังทำอะไรหรือ?”ซูเซี่ยนเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียง มองไปที่เย่ซวิ่นและก้มศีรษะลงอีกครั้งเพียงแวบเดียวทำให้หัวใจของเย่ซวิ่นสั่นเล็กน้อย เด็กคนนี้ดูเหมือนซูเจ๋อจริงๆ เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าปากเล็กของซูเซี่ยนนั้นดูเหมือนเฉินเสียน และจมูกและตาของเขานั้นดูเหมือนซูเจ๋อมากแล้วนี่จะยังมีข้อสงสัยอะไรอีก?เย่ซวิ่นมีหรือจะยอมง่าย ๆ เดินขึ้นไปหาเขาและกล่าวว่า “มีสมบัติอยู่ใต้นํ้าหรือ ทำไมถึงมาขุดที่นี่”634
