ดออกตัวเองออกมาแล้วแนบชิดเข้าไป ทอดถอนหายใจออกมาอย่างผ่อนคลายอารมณ์เหมยอู่เจ็บปวดทุกข์ทรมานยากที่จะรับไหว สุดท้ายเลยกัดฟันไม่ส่งเสียงร้องออกมานายทหารนั่นถือโอกาสอารมณ์ครึ้มในการดื่มเหล้ามา ความอ่อนโยนไม่มีแม้แต่น้อย จับที่เอวของเธอแล้วกระทุ้งระรัว เหมยอู่ทำได้เพียงกัดริมฝีปากแดงฉํ่าร้องไห้สะอึกสะอื้นรองรับนํ้าหนักไว้ ต่อมาเธอค่อยๆผ่อนคลาย การร้องไห้สะอึกสะอื้นนั่นมีความประสบสอพลอตาเยิ้มอยู่อย่างบางเบา และก็เปลี่ยนทีละน้อยกลายเป็นเสียงครางกะเสร่านายทหารนั่นยิ่งคึกคะนอง เคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง ผมดกดำเหมยอู่กระจายชายตามองด้วยความเสน่ห์หาราวกับผ้าไหมละมุนนายทหารกล่าวหยอกล้อว่า “เป็นหญิงใจง่ายที่แท้จริง ยังเสแสร้งเป็นหญิงบริสุทธิ์ไร้มลทิน เพิ่งจะไม่กี่ครั้งก็ทำให้เจ้านํ้าแตกทะลักออกมาแล้ว สนุกมากหรือไม่?”เวลานี้ขาทั้งสองข้างของเหมยอู่รัดอยู่บนเอวสอบของนายทหาร ช่วยให้เขาเข้ามาลึกที่สุดร่างกายเหมยอู่อ่อนปวกเปียกอยู่ที่ผนัง ทะลุผ่านผนังห้องออกมา ราวกับได้ยินเสียงคึกครื้นในห้องโถง588
ได้ยินเสียงนายทหารกล่าวอย่างเลือนรางว่า “สาวงามผู้นั้นตามท่านแม่ทัพออกไป ท่านเฉินไม่ใช่ไปจับนางแล้วหรือ เหตุใดนานเยี่ยงนี้ยังไม่กลับมา?”“ข้าว่า ไม่รู้ว่าตามจับถึงสถานที่ใดไปสนุกกันแล้วแหละ！เมื่อครู่ข้าเห็นสายตายของเขาจับจ้องที่นางระบำผู้นั้นด้วย”บนห้องโถงใหญ่หัวเราะกันเสียงดังสนั่นเหมยอู่ราวกับได้ยินเจ้าของงานก
