หลังจากนั้นทางกองทัพเป่ยเซี่ยก็ได้ส่งสารมาอีกหนึ่งฉบับ ว่าองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยยังคงยืนยันจะพบซูเจ๋อเพียงลำพังเท่านั้น นอกจากซูเจ๋อแล้ว พระองค์ทรงไม่ยอมพบใครทั้งนั้นเฉินเสียนที่นิ่งสงบในตอนแรก จู่ๆ ก็เข้มขรึมขึ้นมาทันที เธอจ้องมองไปที่ราชทูตของทางราชอาณาจักรเป่ยเซี่ย พูดขึ้นอย่างช้าๆ ว่า : “อยากจะเจอซูเจ๋อ?เจ้าให้เขากลับไปฝันต่อเถอะ”องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยคงจะไม่ได้ต้องการแค่เจรจาเท่านั้นอย่างแน่นอน เขาต้องการจะให้ซูเจ๋อไปทำไมกัน?เฉินเสียนไม่เข้าใจเลย และไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอนสุดท้ายทางฝั่งเป่ยเซี่ยก็ได้รัวกลองสั่งการแบ่งทหารออกเป็นสามกองทัพ ทางฝั่งอาณาจักรเป่ยเซี่ยได้ให้เวลาเฉินเสียนตัดสินใจเป็นเวลาสามวัน ภายในสามวันนี้หากยอมส่งตัวซูเจ๋อมาที่ค่ายทหารของเป่ยเซี่ย ทั้งสองอาณาจักรก็จะสงบสุขไร้ซึ่งสงคราม แต่หากว่าเธอจะปฏิเสธ เกรงว่าจะต้องพบกันด้วยกองทัพทหารทั้งกองเสียแล้วสถานการณ์ที่เขตชายแดงของทั้งสองราชอาณาจักรในตอนนี้ค่อนข้างตึงเครียดเป็นอย่างมากซูเจ๋อเห็นเฉินเสียนเดินไปทั่วทั้งค่ายทหารด้วยอารมณ์ที่ฉุนจัด ตัดสินใจวางแผนหารือเกี่ยวกับมาตรการการรับมือกับเหล่าแม่ทัพของชายแดน553
ซูเจ๋อที่อยู่ในกระโจมพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่เรียบเฉยว่า : “ให้ข้าไปเข้าพบองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ย ก็ไม่ได้เสียหายอะไร”เฉินเสียนหันหน้ากลับมา แววตาแน่วแน่ : “ท่านห้ามไปเด็ดขาด! ทำไมเขาถึงต้องการพบท่านตามลำพังเท่าน
