นว่า : “อาเซี่ยน มานี่เร็ว มาทำความเคารพท่านย่าของเจ้าเร็ว”548
ในมือของซูเซี่ยนถือธูปอย่างถูกต้องอย่างเหมาะสม จากนั้นก็โค้งคำนับลงตํ่าอย่างนอบน้อม พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่านย่า อาเซี่ยนมาเยี่ยมท่านแล้ว”เฉินเสียนเองก็ได้ทำความเคารพด้วยธูปและเทียน เธอเรียกผู้ตายในหลุมฝังศพด้วยความเคารพว่า : “ท่านแม่”เมื่อกราบไหว้เสร็จแล้ว ทั้งสามแม่ลูกก็ได้จากที่แห่งนี้ไป เส้นทางของพวกเขานั้นยังอีกยาวไกล ชีวิตในวันข้างหน้าของพวกเขายังมีเรื่องที่น่าตื่นเต้นและยิ่งใหญ่อีกมากมายเมื่อกลับไปยังหมู่บ้าน แม่นมซุยได้จัดเตรียมข้าวของสัมภาระเสร็จหมดแล้วแม่นมซุยได้กล่าวอำลาคนในหมู่บ้าน จากนั้น ทั้งนางและซูเจ๋อ เฉินเสียน รวมถึงซูเซี่ยนก็ได้เดินทางออกจากหมู่บ้านแห่งนี้ไปพรมแดนเขตเป่ยเจียง ไม่ได้มีเพียงเหล่าทหารของราชอาณาจักรต้าฉู่เท่านั้นที่รออยู่ ทางราชอาณาจักรเป่ยเซี่ยเองก็รออยู่ด้วยในตอนแรกซูเจ๋อตั้งใจจะให้เฉินเสียนพักอยู่ที่หมู่บ้านก่อน รอให้เขาจัดการทุกอย่างให้เสร็จเรียบร้อยก่อน แล้วจึงค่อยย้อนมารับสองแม่ลูกกลับไปยังเมืองหลวงด้วยกัน แต่มาคิดดูแล้วเฉินเสียนคงจะไม่ยอมเป็นแน่ เขาเองจึงไม่ได้ดันทุรังต่อดังนั้นทั้งสามจึงได้ออกเดินทางพร้อมกันสองวันผ่านไป รถม้าได้เดินทางเข้าสู่เขตเมืองของเป่ยเจียง แน่นอนว่าแม่ทัพเจิ้นเป่ย (แม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ) ต้องรู้จักเฉินเสียนอยู่แล้ว เมื่อได้ฟังราชทูตที่เดินทางมาถึงก่อนนั้นได
