ามสัมพันธ์ในเครือราชตระกูลกับเขา แต่จะเข้าหาเขาในนามของกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรต้าฉู่แทน“พ่ะย่ะค่ะ” แม่ทัพเจิ้นเป่ยรับคำสั่งแล้วจึงรีบไปปฏิบัติในทันที550
แม่ทัพเจิ้นเป่ยได้ให้คนส่งสารไปยังฝ่ายอาณาจักรเป่ยเซี่ยภายในคืนเดียวกันทันทีองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยทรงประทับอยู่ในกองบังคับบัญชาการ เมื่อได้รับสารจากราชทูตของอาณาจักรต้าฉู่แล้ว ก็ได้ส่งราชทูตกลับไปยังราชอาณาจักรต้าฉู่พระองค์ทรงฉลองพระภูษาลายมังกรสีทองอร่าม ทรงขยับผ้าคลุมหนังสัตว์สีดำสนิท แล้วทรงประทับลงบนพระที่นั่ง ตรัสขึ้นด้วยสีพระพักตร์ที่เรียบเฉยว่า :“จักรพรรดินีผู้นี้ มีความกล้าหาญชาญชัยไม่ใช่น้อย”กองทัพทหารราชอาณาจักรเป่ยเซี่ยมาข่มขวัญที่เขตพรมแดนแล้ว นางยังคิดจะมาขอเข้าพบองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยอีกหรือนายทหารด้านล่างพระที่นั่งได้ทูลขึ้นว่า : “พึ่งจะขึ้นครองราชย์ ก็บังอาจกล้ามาถึงเขตพรมแดนแห่งนี้ คงไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินตํ่าเสียแล้ว จักรพรรดินีผู้นี้ ฝ่าบาทจะทรงให้เข้าพบหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยทรงหรี่พระเนตรลง ดวงพระเนตรเรียบเฉยไร้ซึ่งการแสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาทั้งสิ้น ไม่ว่าผู้ใดก็มิอาจหยั่งรู้พระทัยของพระองค์ได้ผ่านไปครู่ใหญ่ องค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยจึงตรัสขึ้นว่า : “ข้าไม่ได้ต้องการจะพบนางตั้งแต่ทีแรก”เมื่อเข้าสู่วันที่สอง อาณาจักรเป่ยเซี่ยได้ตอบสารกลับมาว่าปฏิเสธการเข้าพบขององค์จักรพรรดินีต้าฉู่เมื่อสารถูกส่งมาถึง จ
