เฉินเสียนหดคอของเธอลงไปในนํ้า ซูเจ๋อให้เธอหันหลังมา และเอนศีรษะลงกับขอบอ่างอาบนํ้า เพื่อหาท่าเอนตัวที่สบาย เธอต้องยกร่างกายขึ้นเล็กน้อย และผิวนํ้าก็ลอยอยู่เหนือหน้าอกของเธอ ไม่เพียงแต่เผยให้เห็นคอที่เรียวเท่านั้น แต่ยังมีกระดูกไหปลาร้าที่เต็มไปด้วยนํ้าอีกคู่หนึ่งด้วยซูเจ๋อหวีผมยาวของเธอเบา ๆ แล้วนำผมออกจากอ่างเพื่อผิงไฟ เธอเงยหน้าขึ้น เห็นท่าทางสงบและจริงจังของเขา และรู้สึกถึงลมหายใจของเขาที่รดต้นคอของเธอเป็นครั้งคราวหยดนํ้าที่ปลายผมหยดลงในเตาทำให้เกิดเสียงเป็นครั้งคราว เธอได้กลิ่นใบส้มที่ระเหยออกมาเป็นระยะ ๆหัวใจที่เต้นแรงของเฉินเสียน ดูเหมือนเธอจะพบสถานที่ที่อบอุ่นในใจ และสามารถวางไว้อย่างอ่อนโยนได้ แต่ยังคงติดตามเธอไปทุกย่างก้าว และเต้นแรงด้วยความประหม่าซูเจ๋อกล่าว “ท่านออกมาอย่างนี้ แล้วเรื่องในราชสำนักจะทำอย่างไร”เฉินเสียนตอบเขา “ข้าให้เฮ่อโยวรักษาการแทนข้า ให้มอบหมายงานที่ปีนี้ยังทำไม่สำเร็จออกไป ข้าคิดว่าข้าและท่านออกจากเมืองหลวงมาก็น่าจะไม่เกินสองเดือน ในช่วงเวลานี้พวกเขาคงยุ่งกับงานที่ได้รับมอบหมายจนไม่มีเวลาโวยวายอะไรแล้ว”ซูเจ๋อกระซิบเบา ๆ “แม่ทัพโฮ้วพูดถูก ท่านความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่มาก มีองค์จักรพรรดิที่ไหนที่เพิ่งจะเสด็จขึ้นครองบัลลังก์และยังไม่ทันได้นั่งลงบนบัลลังก์ ท่านก็ออกมาข้างนอก”523
เฉินเสียนไม่ปฏิเสธ เธอแค่เลิกคิ้วและยิ้ม แล้วกล่าวว่า “ท่านก็คิดเสียว่าข้าเป็นคนโ
