็ว ทะลวงผ่านทุกสิ่งกีดขวางทีละชั้นจนกระทั่งถูกฝังไว้อย่างสมบูรณ์ซูเจ๋อก้มศีรษะลงจูบเธอ และพูดด้วยเสียงตํ่าว่า “คิดว่าอะไร คิดว่าท่านไม่ได้ดึงดูดข้างั้นหรือ?” ร่างกายที่แข็งกระด้างของเขาบีบเฉินเสียนแน่น ลูบเธอในอ้อมแขนของเขา แล้วพูดอีกครั้งว่า “ตอนนี้อยู่ใกล้กับหัวใจของท่านมากที่สุด และเป็นความดึงดูดที่อันตรายต่อชีวิตข้ามาก”ด้วยทั้งสองที่กอดรัดฟัดแน่นติดกัน เฉินเสียนไม่สามารถแยกได้ว่าเป็นเสียงหัวใจของใครที่ยังคงเต้นแรงอยู่“อาเสียน ผ่อนคลายลงหน่อยสิ” ซูเจ๋อพูดกราชับเสียงเฉินเสียนคล้องคอของเขา และลมหายใจก็ไหลเข้ามาในหูของเขาอย่างอ้อยอิ่ง“แต่สำหรับข้าแล้ว ท่านก็มีพลังดึงดูดข้า ข้าจะต้องทำให้ท่านเต็มอิ่ม ซูเจ๋อ ท่านไม่ได้อยากได้หรอกหรือ…”ซูเจ๋อรีบกดเข้าไปหาเธอ “พรุ่งนี้ข้าเตรียมรถม้าให้ดีไหม อย่าพูดถึงขี่ม้าเลยเดินยังอาจจะลำบาก”เฉินเสียนถึงกับสะบัดเท้าของเธอครู่หนึ่ง กัดฟันและพึมพำ “ท่านว่ายังไงก็ทำตามนั้น…”527
เฉินเสียนรู้สึกคลุมเครือ เธอเพิ่งจะหลับไปได้ไม่นาน แสงภายนอกหน้าต่างก็สว่างขึ้น มีร่างอันทรงพลังกลิ้งไปมาบนผ้าห่มของเธอและมีบางอย่างที่ร้อนแรงเช่นเหล็กที่กำลังรบกวนเธอเฉินเสียนขยับร่างกายของเธอด้วยความงุนงง แต่ด้วยรสชาติที่ค้างอยู่ในคอและการหล่อลื่นของสายฝนในตอนกลางคืนนั้น ไม่เสียแรงที่เธอต้อนรับเขาเข้ามาในร่างกายของเธอร่างกายที่เหนื่อยล้าเพิ่งจะได้พักลงเต็มอิ่มไม่นานนัก สักพักก็
