องค์หญิงที่แต่งงานแล้วทั้งหมด ได้แต่งงานกับข้าราชบริพารเพื่อไปเป็นภรรยาและเป็นแม่เฉินเสียนกล่าวว่า “แต่งงานออกไปแล้ว ก็เป็นคนของสามี ปล่อยพวกนางไปเถอะ”เฉินเสียนนั่งจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน แสงก็หายไป และคืนที่ดวงดาวโปรยปรายเต็มท้องฟ้าเฉินเสียนรู้ว่า มีหลายสิ่งที่ตามมาที่กองพะเนินเทินทึก นางต้องทำความสะอาดวังหลังก่อน และคนที่ควรต้องไปก็ไม่เหลือใครแล้ว ยกเว้นนางใน ในวังหลังมีแต่ความว่างเปล่าหลังจากที่ศพของเหล่าทหารองครักษ์ที่อยู่นอกวังหลวงได้จัดการเสร็จแล้วนางยังต้องทำความสะอาดเมืองหลวง และให้รางวัลแก่กองทัพทั้งสามสองวันต่อมา ฉินหรูเหลียงนำทัพกลับมา กองทัพเป่ยเจียงถูกเขากำจัดไปแล้วและเขาก็ทำตามความหวังและนำชัยกลับมาให้ทุกคนตามที่สัญญาไว้กับเฉินเสียน รอรับการต้อนรับที่ประตูทางเหนือด้วยตัวเองจากระยะไกลได้เห็นเหล่าทหารสีดำปรากฏขึ้นในสายตา อากาศฤดูใบไม้ร่วงเย็นสบายดี หมื่นลี้ไร้เมฆ เหล่าราษฎรต่างโห่ร้องยินดีการกลับมาของกองทัพเฉินเสียนหรี่ตาและเห็นว่าฉินหรูเหลียงสวมเสื้อเกราะขี่ม้าศึกโดยมีธงรบโบกสะบัดอยู่ด้านข้าง เขาค่อยๆ กลับมา499
ก่อนไปถึงประตูเมือง ฉินหรูเหลียงลงจากหลังม้า ปัดผ้าสักหลาดบนหลังม้ามองเฉินเสียนลึกๆ แล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่งเพื่อทำความเคารพ กล่าวว่า “ไม่ได้ทำให้องค์หญิงต้องผิดหวัง กระหม่อมกลับมาพร้อมกับชัยชนะแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนมองลงไปที่โครงร่างที่แน่วแน่และหล่อเหลาของเขา
