อดทนแล้วและกล่าวว่า “ใต้เท้าซู ข้าให้ท่านออกมาหาข้าหน่อย!”ซูเจ๋อหันกลับมาและเดินออกมาจากกระโจมในขณะนี้ แม่ทัพโฮ้วกำลังยืนอย่างกล้าหาญอยู่นอกกระโจมพักแรม ดาบของเขาที่ปักบนพื้น มือของเขาจับด้าม ราวกับว่าเป็นยักษ์เฝ้าประตูเมืองทหารที่เขานำมานั้นกำลังเดินลาดตระเวนอยู่ที่อื่นแล้วกองไฟในเตาอั้งโล่กำลังลุกไหม้ และจู่ ๆ ก็ระเบิดประกายไฟกระจายไปทั่ว ซูเจ๋อปัดที่มุมเสื้อของเขาอย่างแผ่วเบา และกล่าวว่า “แม่ทัพโฮ้วมีเรื่องอะไรจะชี้แนะหรือ?”แม่ทัพโฮ้วมองมาที่เขา คนผู้นี้ดูเย็นชาและไม่แยแสตลอดเวลาจริง ๆแม่ทัพโฮ้วมีอารมณ์โกรธและกล่าวว่า “ที่จัดให้ท่านและองค์หญิงพักอยู่ด้วยกัน เพราะในกรณีที่ศัตรูมีสายลับ ข้าต้องการให้ท่านปกป้ององค์หญิง ท่านไม่ต้องคิดอะไรเกิดกว่านี้”ซูเจ๋อกล่าวอย่างจริงจัง “อืม ข้ารู้ดีที่ท่านแม่ทัพตระหนักในเรื่องนี้”
450