ย เพราะฉะนั้นเธอจะต้องได้พักผ่อนในกระโจมคนเดียวแต่ไม่คิดเลยว่าซูเจ๋อก็ถูกจัดให้มาอยู่ในกระโจมเดียวกัน แม่ทัพโฮ้วจัดการผิดไปหรือเปล่า?ซูเจ๋อเหลือบมองบรรยากาศโดยรอบกระโจมและกล่าวว่า “ที่นี่มีสองเตียง นี่คงไม่ใช่ไว้ตกแต่งหรอก”ซึ่งหมายความว่าสถานที่นี้เดิมถูกจัดไว้สำหรับสองคนในเวลาเดียวกัน แม่ทัพโฮ้วกำลังนำกำลังทหารเดินสอดส่องดูแลความเรียบร้อย และเดินผ่านกระโจม “องค์หญิง ข้าลืมบอกไป ในค่ายไม่มีกระโจมหลงเหลืออยู่แล้ว ดังนั้นจึงได้โปรดให้องค์หญิงพักร่วมกับซูเจ๋อในกระโจมเดียวพ่ะย่ะค่ะ”แม่ทัพโฮ้วจัดการแบบนี้ ก็เพื่อให้ซูเจ๋อปกป้องคุ้มครองเฉินเสียน เพื่อป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นใบหน้าของเฉินเสียนไม่ขยับไปไหน ซูเจ๋อเหลือบมองเธอ ดวงตาของเขาแคบลงเล็กน้อย และปากของเขาก็ตอบแทนไปว่า “ขอบใจท่านแม่ทัพโฮ้วที่ลำบากในการจัดการเรื่องนี้”แม่ทัพโฮ้วยืนอยู่หน้ากระโจมได้ยินที่ซูเจ๋อพูดว่า “ลำบาก” ทำไมฟังดูไม่ค่อยสบายใจเลย เขาเกาหัวและพูดอย่างเคร่งขรึม “ใต้เท้าซู ท่านออกมาพบข้าหน่อย”ซูเจ๋อยืนอยู่ข้างหน้าของเฉินเสียน ใช้นิ้วลูบผมที่หูของเธอ และกระซิบเบา ๆว่า “ถ้าท่านเหนื่อยก็นอนพักก่อนก็ได้ ข้าออกไปข้างนอกสักครู่ หากมีอะไรท่านก็ตะโกนเรียกข้าได้”449
เฉินเสียนเม้มริมฝีปาก ดวงตาของเธอกระตุกเล็กน้อย “แม่ทัพโฮ้วจะเล่นตลกอะไรอีก”ซูเจ๋อยิ้มโดยปริยาย “ข้าออกไปถามให้ท่าน”แม่ทัพโฮ้วที่อยู่ข้างนอกนั้นหมดความ
