กษณะท่าทางที่สง่างาม384
เหลียงชิงโจวยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นแล้วเอ่ยว่า “ในที่สุดพวกเขาก็ออกมากันแล้ว”เกาเหลียงไม่เคยคิดเลยว่า เขาจะกำลังเดินเข้าไปด้านหน้าเพื่อเผชิญกับกองทัพใหญ่ แม่ทัพที่ขี่อยู่บนม้าด้านหน้ากองทัพใหญ่ที่หนาแน่นและมืดมิด สวมหมวกเหล็กและเสื้อเกราะ ดูสง่าองอาจกล้าหาญ ภายใต้แสงยามราตรี เขายังได้เสียงหัวเราะของท่านทัพดังออกมาจากนั้นท่านแม่ทัพก็โบกสะบัดธงบัญชาการทหาร ก้าวเท้าลงจากม้าอย่างองอาจแล้วก้าวเท้าเดินไปด้านหน้าของเฉินเสียนและคุกเข่าลง “แม่ทัพยินดีต้อนรับการกลับมาขององค์หญิงจิ้งเสียน！”เหล่าทหารที่อยู่ด้านหลังก็พร้อมใจกันเปร่งเสียง“ยินดีต้อนรับการกลับมาขององค์หญิงจิ้งเสียน！”เฉินเสียนโค้งตัวไปพยุงแม่ทัพโฮ้วให้ลุกขึ้น พูดด้วยนํ้าเสียงที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยการให้เกีรติอย่างอย่างสง่ามงาม“แม่ทัพโฮ้วโปรดลุกขึ้น การที่ได้มีแม่ทัพและเหล่าทหารมาร่วมเดินทางมาด้วยตัวกัน นั่นก็เป็นวาสนาของข้าเฉินเสียนแล้ว”เกาเหลียงที่ยังไม่ได้สติกลับมาอยู่ช่วงหนึ่งองค์หญิงจิ้งเสียนไม่ได้ถูกลือว่าถูกฝังศพอยู่ในทะเลเพลิงแล้วหรือ แต่เธอกลับปลอมตัวเป็นทหารธรรมดาเพื่อแฝงกายอยู่ในค่ายทหาร และตอนนี้กองกำลังเสริมของราชสำนักก็ถูกเพลิงไฟแผดเผาจนล่มจมคิดอย่างไรมันก็กลายเป็นปาฏิหาริย์อย่างไม่น่าเชื่อจากนั้นเหลียนชิงโจวก็เดินตามเข้ามาประสานมือคารวะเฉินเสียนและซูเจ๋อ“เคารพองค์หญิง เคารพอาจารย์”385
เป็นเวลานา
