ที่เห็นเขากลับมานั้น เสื้อผ้าชุดทหารธรรมดาของเขาดูเหมือนจะมีนํ้าค้างตอนกลางคืนติดมาด้วย เฉินเสียนชำเลืองมองแล้วยิ้มออกมาซูเจ๋อประหลาดใจเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามว่า“ยังไม่นอนกันอีกหรือ？”372
ทหารใหม่พูด“นอนไม่หลับ ก็เลยมานั่งคุยกัน เมื่อครู่เฉินเซียนน้องของเจ้าพูดว่า ทหารที่ก่อการกบฏอาจจะให้ทางเลือกแก่พวกเราก็ได้ เจ้าคิดว่ามันน่าเชื่อถือหรือไม่？”ซูเจ๋อเข้าไปนั่งข้างๆเฉินเสียนแล้วเอ่ยว่า“นั้นก็ปกติ หลายคนที่นี่ต่างก็เป็นปราชาชนคนธรรมดา ไม่ใช่ทหารจริงๆเสียหน่อย ”เกาเหลียงพูดอย่างเสียดสีว่า“ทหารที่ก่อการกบฏนั้นต้องพึ่งปราชาชนที่มีจิตใจกล้าหาญอย่างนับไม่ถ้วน และการสนับสนุนของปราชาชนอีกมากมาย แต่ราชสำนักกลับไล่จับปราชาชนหนุ่มชายวัยฉกรรจ์เพื่อให้มาเป็นทหาร แย่งชิงอาหารจากปราชาชน ทำไมเมื่อเปรียบเทียบกันแล้วเหมือนว่าฝ่ายพวกเราเป็นฝ่ายที่ก่อการกบฏเสียเอง？”คนที่เหลือต่างก็อยู่ในความเงียบเมื่อถึงเช้าวันที่สอง นายทหารผู้พิทักษ์เมืองผู้ซึ่งเต็มไปด้วยอวดเก่งและดื้อรั้นนั้นถูกฆ่าแขวนคอไว้ที่ศาลาบนประตูเมือง จนฟ้าสว่างถึงจะมีคนมาพบเห็นเหล่าทหารและปราชาชนในเมืองต่างตื่นตระหนกตกใจบรรยากาศภายในกองทัพทหารนั้นก็ตึงเครียดอย่างมาก แม่ทัพหนานเจิงกล่าวว่าในกองทัพนั้นต้องมีใส้ศึก ถ้าเกิดพบผู้ใดต้องสงสัยให้รีบจับกุมตัวมาไต่สวนทันทีกองทัพใหญ่ด้านนอกของเมืองขุยยังสงบเงียบ แต่ภายในเมืองขุยนั้นกลับเกิดความชุลมุนวุ่นวายข
