ไม่ใช่เพียงแค่เมื่อย แต่ยังมีการปวดเท้านิดหน่อยเพียงแต่เธอยังสามารถอดทนกับความปวดนี้ได้ซูเจ๋อไม่ได้พูดอะไร แต่ช่วงเวลานั้นเขาก็ยื่นมือไปจับที่ข้อเท้าของเฉินเสียนเฉินเสียนสะดุ้งแล้วถามว่า “ท่านคิดจะทำอะไร?”“ข้าแค่จะนวดให้ท่านเฉยๆ”เฉินเสียนทำตัวไม่ถูก เริ่มขัดขืนเบาๆแต่ข้อเท้าของเธอก็อยู่ในมือของเขาเรียบร้อยแล้ว เขาไม่ยอมปล่อยเท้าของเธอให้หลุดออกไปได้เธอพูด “ไม่ต้อง ข้าได้พักผ่อนเดี๋ยวก็จะดีขึ้นเอง”ซูเจ๋อถอดถุงเท้าของเธอออก ใช้มือไปจับที่ฝ่าเท้าของเธอ มือที่อ่อนโยนของเขาราวกับได้สัมผัสกับผ้าไหม ทั้งเบาและอบอุ่น ทำให้ใบหน้าของเฉินเสียนนั้นรู้สึกร้อนตามหลักแล้วเธอไม่ควรที่จะสงวนตัว แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันเป็นครั้งแรกที่เธอถูกผู้ชายสัมผัสเท้าเช่นนี้เฉินเสียนจับไปที่ไหล่ของซูเจ๋อ พยายามดึงเท้าตัวเองออกมาจากมือเขา พูดอย่างเขินอายว่า “อย่าทำแบบนี้ ถ้าเกิดพวกเขาตื่นขึ้นมาเห็นว่าผู้ชายสองคนกำลังอะไรกันเช่นนี้อยู่มันจะไม่ดูแปลกหรือ……”“เพียงแค่ท่านไม่ขยับร่างกายมาก ก็ไม่ทำเสียงดังให้พวกเขาตื่นแล้ว” ซูเจ๋อยังจับข้อเท้าของเฉินเสียนไว้ ลูบอย่างเบามือ แล้วกระซิบว่า “เป็มตุ่มพุพองหมดแล้ว ถ้าเกิดไม่จัดการ วันรุ่งจะเดินทางต่อไปอย่างไร?”363
จากนั้นเธอก็รู้สึกแสบร้อนที่ฝ่าเท้า เขานำยาขี้ผึ้งเย็นที่ติดตัวมาค่อยๆลูบไปที่ฝ่าเท้าของเธอ ซูเจ๋อนวดลงไปที่ฝ่าเท้าของเธออย่างอ่อนโยนสลับกับลงแรง เธอรู้สึกเจ็บที