พูดว่า“พรุ่งนี้ยังต้องคิดวิธีหลบหนีออกจากเมืองหลวง คืนนี้ข้าทำเบา ๆ ดีไหม?”เฉินเสียนก้มศีรษะไว้ที่คอของเขาและตอบอย่างนุ่มนวลจูบที่เอ้อระเหยค่อย ๆ บรรจงลงมา เฉินเสียนถูกจูบจนเคลิ้ม ซูเจ๋อค่อย ๆ จับมือเธอและกุมมือของเธอไว้ทั้งสิบนิ้ว จากนั้นกดลงไปที่กึ่งกลางขาของเธออย่างนุ่มนวลและเชื่องช้า เข้าออกอย่างช้า ๆ และเต็มที่เขาฝังตัวเองในส่วนลึกของสรวงสวรรค์ของเธอ เธอเหยียดคอของเธอ และครางด้วยนํ้าเสียงที่นุ่มนวลและมีเสน่ห์ความปีติยินดีนั้นผลักเธอออก แล้วฝังเขามาในร่างกายของเธอ ความร้อนที่แข็งเหมือนเหล็กกลิ้งทำให้เธอค่อย ๆ ละลายเป็นนํ้าแร่เธอกอดเขาแน่น เห็นได้ชัดว่าต้องการต้อนรับเขา แต่ปฏิกิริยาของร่างกายของเธอยังคงหดตัวและปฏิเสธเขาซูเจ๋อเสียงตํ่าลงอย่างอดกลั้น “อาเสียน ถ้าท่านยังบีบรัดข้าแบบนี้ อีกเดี๋ยวข้ากลัวว่าข้าจะใช้ความรุนแรงกับท่าน” พูดจบเขาก็ยกเอวของเฉินเสียนขึ้น และกดอัดเข้าไปลึกอีกครั้ง329
การต้านทานของร่างกายเฉินเสียนไม่เป็นผล เขาฝ่าแหวกขวากหนามเข้าไป จนเจาะลึกถึงข้างในขาทั้งสองข้างของเฉินเสียนไม่มีที่วาง และโอบรัดเอวของเขาไว้ทั้งสองคนเปลี่ยนจากการนอนในแนวนอนโดยหันศีรษะออกไปเป็นนอนในแนวตั้ง ซูเจ๋อยกศีรษะของเฉินเสียนขึ้นด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วเอาหมอนไปให้เธอทุกลมหายใจที่ปั่นป่วนของเธอเต็มไปด้วยลมหายใจของเขาเฉินเสียนมองไปที่เตียงและผู้ชายที่กำลังบดขยี้เธอ เธอรู้สึกอ่อนไหวอย่างยิ่งซูเ
