ื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ และข้าก็มีอารมณ์ได้เสมอ”“อาเสียน คลายมือของท่าน แค่กอดข้าไว้ก็ทำให้ท่านรู้สึกประหม่าได้ขนาดนี้เลยหรือ?” ซูเจ๋อกล่าว “หมัดของท่านกดเอวของข้าอยู่”“ข้าไม่ได้กำหมัดไว้ จะไปกดโดนท่านได้อย่างไร”“ก็กดโดนไง ปล่อยมือ”เฉินเสียนยอมปล่อยมือแต่โดยดี วางมือไว้บนเอวของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกรูขุมขนในร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความนุ่มนวลเธอไม่สามารถต้านทานการเต้นของหัวใจที่ได้กอดเขาไว้ แขนของเธอก็ค่อย ๆ กราชับขึ้น และนิ้วของเธอก็ยกขึ้นลูบหลังเขาของแข็งที่สัมผัสได้ถึงความร้อนกระทบกับขาของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เธอหอบหายใจถี่ และเพิ่งจะรับรู้ได้ว่าเธอเปียกไปแล้วโดยที่ไม่มีการเล้าโลมก่อนหน้าประมาณว่า “ผู้ชายที่ดูเป็นผู้ใหญ่ช่างมีเสน่ห์สำหรับผู้หญิง” หมายถึงผู้ชายอย่างซูเจ๋อครั้งนี้เฉินเสียนกล้าสัมผัสอย่างเปิดเผยและละเอียด นอกจากแผลเป็นบนหลังของซูเจ๋อแล้ว ยังมีกล้ามเนื้อเป็นเส้น ๆ ซึ่งสัมผัสได้จากปลายนิ้วของเธอ328
ถึงแม้ว่าเธอไม่ได้มองเห็นได้ด้วยตา แต่ก็รู้ว่าลายเส้นกล้ามเนื้อของเขานั้นต้องสวยงามมาก กระดูกหลังของเขามีความโค้งเล็กน้อยและทอดยาวเป็นเส้นลงไป เมื่อถึงบริเวณเอวก็มีร่องลงไปราวกับลำธารนํ้าตื้นเฉินเสียนวางมือของเธอลงบนลำธารนํ้าตื้น และลูบเบา ๆ ไปมาอย่างสนุกสนานร่างกายของซูเจ๋อแน่นตึงขึ้น บดขยี้ความนุ่มนวลของเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ เขาจูบกระดูกไหปลาร้าและคอของเธอ กัดหูของเธอแล้ว
