หนํ่าชุดแต่งงานกลายเป็นประหนึ่งกลีบดอกไม้ที่ค่อยๆ แย้มบานต่อหน้าซูเจ๋ออาภรณ์ของเฉินเสียนเลื่อนหลุดออกจากบ่า มือของซูเจ๋อสำรวจเข้าไปใต้อาภรณ์นั้น สัมผัสลูบไล้ไปที่ผิวกายของเธอเฉินเสียนดิ้นรนอยู่ในคลื่นความร้อนที่เดือดพล่าน กระแสอุ่นๆ สูบฉีดไปทั่วสรรพางค์กายก่อนที่ท้ายที่สุดจะลงมาบรรจบกันที่ด้านล่างซูเจ๋อจูบเธออย่างดูดดื่ม กวัดเกี่ยวปลายลิ้นของเธอด้วยวิธีที่เร่าร้อนที่สุด จนร่างกายที่หอมหวานของเธอหลอมเหลวกลายเป็นนํ้าเมื่อซูเจ๋อกุมความอวบอิ่มของเธอไว้อย่างเต็มไม้เต็มมือ เฉินเสียนก็อดรนทนไม่ไหว ส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างอ่อนหวานกระทบใจผู้ฟังเสื้อผ้าอาภรณ์ร่วงหล่นจากขอบเตียงทีละชิ้นๆซูเจ๋อบดขยี้เธอ ทิ้งรอยจูบไว้บนผิวที่นวลเนียนทีละจุด เฉินเสียนกกกอดศีรษะของซูเจ๋อไว้และเอ่ยด้วยนํ้าเสียงที่อ่อนร่วนว่า “ไม่เอาแบบนี้…”“ไม่เอาแบบไหน” ซูเจ๋อเกร็งแน่นถึงขีดสุด ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจะหลุดออกมาจากกรงเฉินเสียนไม่รู้ว่าจะถ่ายทอดความรู้สึกออกมาอย่างไร เธอเกี่ยวคอของซูเจ๋อยกศีรษะขึ้นจูบลูกกระเดือกของเขา ขยับไปจูบที่ใบหู ลมหายใจหอบกราชั้น เอ่ยด้วยนํ้าเสียงที่หยาดเยิ้ม “หยุดยั่วข้าได้แล้ว ข้ากำลังจะแผดเผา…”279
ทันทีที่สิ้นเสียง ซูเจ๋อก็ฉีกกระโปรงของเธอออกเป็นชิ้นๆเมื่อร่างกายอันแข็งแกร่งของเขาปราชิดเข้ามาโดยไม่เหลือช่องว่างใดๆ จึงรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเขากำลังร้อนผ่าวพอๆ กับเฉินเสียน แต่กลับทำให้เก
