ะราชวัง และจนถึงวันนี้เวลานี้ ท่านทำทุกอย่างได้ดีมาก”“ท่านจะให้ข้าเชื่อว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แผนที่ท่านวางไว้ตั้งแต่ต้นหรือ” เฉินเสียนขมวดคิ้วพร้อมกับแสร้งยิ้มพลางพูดขึ้นว่า : “สิ่งที่ข้าทำลงไปทั้งหมด มันก็แค่การแสดงตามเนื้อผ้าเท่านั้น แต่วันนี้ ข้าและเฮ่อโยวได้แต่งงานกัน และในที่สุดข้าก็หลุดพ้นจากวังหลวงเสียที แต่ตอนที่ยืนอยู่ในโถงมงคล ตอนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเฮ่อโยวนั้น ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ใช่เจ้าบ่าวในดวงใจที่ข้าปรารถนาอยู่ดี ข้าจึงไม่สามารถอยู่ร่วมทำพิธีกับเขาจนจบได้”หลายวันมานี้ที่พระตำหนักไท่เหอ เฉินเสียนได้พบเจอกับความเจ็บปวดอย่างที่สุด สำหรับเธอแล้ว วันข้างหน้าบางทีก็อาจจะไม่มีความเจ็บปวดอื่นใดที่จะมาเทียบเทียมได้อีกเฉินเสียนยังคงยึดมั่นในสิ่งที่เธอคิดว่าเป็นสิ่งลํ้าค่าที่สุดที่หลงเหลืออยู่ในหัวใจของเธอในใจของเธอเจ็บปวดรวดร้าว ซูเจ๋อเองก็เช่นกันคนภายนอกต่างคิดว่าเธอไม่สามารถยอมรับความเจ็บปวดนี้ได้ จึงเป็นบ้าไป260
แต่ซูเจ๋อนั้นรู้ดี ว่าภายใต้การเสแสร้งแกล้งบ้านั้น ซุกซ่อนหัวใจที่ยังยึดมั่นและเก็บงำความเจ็บปวดรวดร้าวท่วมท้นเพียงใดซูเจ๋อเอื้อมมือไปยกสุราฝานํ้าเต้าคู่มา สองถ้วยพอดี เขาพูดขึ้นว่า : “หากคิดในแง่ร้ายหน่อย แม้ว่าท่านกับเขาจะเข้าพิธีมงคลสมรส และได้ทำครบทุกขั้นตอนในพิธีกราบไหว้ของสามีภรรยา แต่หากว่ายังไม่ได้แลกจอกสุรา ไม่ร่วมหอนอนในคํ่าคืนนี้ ก็ไม่นับว่าเป็นพิธีมงคลสมรสที่
