อของนางได้ และอิจฉาที่เขาสามารถอยู่เป็นเพื่อนนางในวัดได้ทั้งวันนี่คือสิ่งที่ซูเจ๋อไม่สามารถทำได้ในปัจจุบันเมื่อได้เวลาเก็บเข็ม ซูเจ๋อกล่าวว่า “ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ท่านไม่ต้องไปแล้วจักรพรรดิเกลียดท่าน และยิ่งท่านพยายามไป จักรพรรดิก็ยิ่งโกรธนางมากเท่านั้น”ฉินหรูเหลียงเม้มปากและพูดว่า “ข้าแตกต่างจากท่าน ท่านกับนางยังสามารถวางแผนอนาคตร่วมกันได้ แต่ข้ามีโอกาสน้อยที่จะเจอนาง ข้ารู้ว่าจักรพรรดิเกลียดข้า ยิ่งเขาเกลียดข้ามากเท่าไหร่ยิ่งไม่อยากเห็นข้ากับนางได้อยู่ด้วยกันมากเท่านั้น ดังนั้นรู้ว่าหากข้าไปที่วัดฮู่กั๋วเพื่อตามหานางทุกวัน บางทีก็อาจจะปล่อยให้นางออกจากที่ที่หนาวเหน็บและขมขื่นนั้น”เขาแค่ใช้วิธีของตัวเองเพื่อช่วยเฉินเสียนได้ออกจากภูเขาลู่ที่หนาวเหน็บในวันนั้นได้ฉินหรูเหลียงไม่รู้ว่าเขาคิดเรื่องนี้มากี่ครั้งแล้ว ใช้ประโยชน์จากที่การป้องกันของภูเขาลู่ที่ไม่เข้มแข็ง เขาจึงสามารถแอบขึ้นไปบนภูเขาลู่ และแอบพาเฉินเสียนออกไปได้แต่เขาเข้าใจเฉินเสียน เจ้าน่องน้อยยังคงอยู่ในวังหลวง และนางจะไม่ไปกับเขา เพียงแค่ต้องช่วยเจ้าน่องน้อยออกมาก่อน นางถึงจะหนีออกไปจากสถานที่นี้ด้วยความเต็มใจ208
เรื่องที่จะช่วยเจ้าน่องน้อย ซูเจ๋อได้วางแผนตลอด แม้ว่าฉินหรูเหลียงจะไม่รู้ถึงการเตรียมการเฉพาะครั้งต่อไปของซูเจ๋อ แต่ตราบใดที่จะสามารถใช้เขาได้ เขาจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอนในตอนนี้ สิ่งเดียวที่ฉินหรูเหลียงทำได
