ดินเล่นอยู่ภายในวิหารพระอุโบสถในเวลานี้ เจ้าอาวาสกำลังพาลูกศิษย์ไปในพระอุโบสถเพื่อปฏิบัติธรรมภาคค่ำเฉินเสียนยืนมองอยู่ภายนอกประตูและเฝั้าดูอยู่ครู่หนึ่ง พระภิกษุเหล่านี้แต่งกายด้วยเครื่องนุ่งห่มที่ธรรมดา แต่พระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถของวัดที่พวกเขากราบไหว้บูชานั้นเป็นสีทองอร่าม และมีใบหน้าที่สดใสและเมตตาเจ้าอาวาสลุกขึ้นยืนและหันมาทำความเคารพแบบพุทธ เฉินเสียนที่ยืนอยู่ที่ประตูโค้งตัวลงเล็กน้อยเป็นการทักทายกลับ เจ้าอาวาสท่านนี้คือมหาปุโรหิตคนที่เข้าไปทำพิธีกรรมในวังหลวงวันนั้น และเฉินเสียนก็ไม่ได้แสดงทีท่าหยาบคายไม่มีมารยาทแบบวันนั้น และยังเรียก “ท่านเจ้าอาวาส”เฉินเสียนที่ดูเหมือนไม่มีเหตุผลและชอบสร้างปัญหาเมื่อตอนอยู่ที่วังหลวง แต่เธอตอนนี้เป็นเฉินเสียนที่นิ่งและสงบเมื่ออยู่ต่อหน้าพระพุทธรูปเจ้าอาวาสกล่าว “อมิตตาพุทธ ตั้งแต่พรุ่งนี้โยมสามารถมาที่พระอุโบสถเพื่อท่องบทพระคัมภีร์สวดมนต์และสักการะพระพุทธเจ้าทุกวัน เพื่อปฏิบัติธรรมสงบจิตสงบใจ”เฉินเสียนตอบกลับ “ขอบคุณท่านเจ้าอาวาส”วัดฮู่กั๋วแห่งนี้เป็นวัดเก่าแก่อายุกว่าร้อยปี มีหนังสือทางพุทธศาสนามากมายในหอไตร จึงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีอะไรทำระหว่างนี้หลังจากมาถึงที่นี่แล้ว เฉินเสียนสวดมนต์ในพระอุโบสถทุกเช้าและเย็น ในช่วงเช้าก็จะไปหาหนังสืออ่านที่หอไตร ในช่วงบ่ายที่เป็นเวลาพักผ่อนก็จะหยิบเอาลูกบอลเส้นด้ายออกจากกล่องหีบ และนึกถึงว
