ิธีการถักผ้าพันคอในอดีต150
อวี้เยี่ยนไม่ได้อยู่ว่าง ๆ ถึงแม้นางจะไม่ต้องไปที่พระอุโบสถทุกเช้าเย็น แต่หากนางไม่หาอะไรทำบ้างละก็ นางคงหนาวจนเป็นน้ำแข็งดังนั้นในขณะที่เฉินเสียนอ่านหนังสือปฏิบัติธรรมหรือถักผ้าพันคอ อวี้เยี่ยนก็ไปผ่าฟืนและต้มน้ำ และยังตั้งเตาขนาดเล็กไว้สำหรับก่อไฟเพื่อทำข้าวต้มร้อน ๆเป็นเพราะอาหารเจในโรงเจช่างไม่น่ารับประทานเสียเหลือเกินตามเจตนารมณ์ขององค์จักรพรรดิ เฉินเสียนยังต้องใช้เวลาว่างในแต่ละวันคัดลอกบทสวดพระคัมภีร์และส่งกลับไปที่วังหลวงโดยองครักษ์ที่เฝั้าเวรยามอยู่บนภูเขาเฉินเสียนพบว่าเวลาในแต่ละวันของเธอถูกกำหนดไว้อย่างแน่น จนไม่มีเวลาคัดลอกพระคัมภีร์ให้พระสนมฉี และสะสมบุญให้กับองค์ชายห้า จึงทำให้ภารกิจนี้ตกไปอยู่ที่อวี้เยี่ยนอวี้เยี่ยนเขียนตัวหนังสือได้ไม่ค่อยดีนัก เขียนออกมาได้ยุ่งเหยิงเลยทีเดียว ในบางครั้ง นางก็มาถึงด้วยคราบหมึกบนใบหน้าของนาง และแอบมองผ้าพันคอที่อยู่ในมือของเฉินเสียน และกล่าวว่า “องค์หญิง องค์หญิงถักยังไงหรือเพคะ สวยงามมากเพคะ”เฉินเสียนกล่าว “อยากเรียนไหม? คัดลอกพระคัมภีร์ให้เสร็จแล้วข้าจะสอน”อวี้เยี่ยนถามด้วยความกระตือรือร้น “อันนี้ทำมาแล้วใช้อย่างไรเพคะ?”“แน่นอนว่าเอาไว้ให้เจ้าน่องน้อยทำเป็นผ้าพันคอ พันไว้ที่คอก็จะไม่ทำให้รู้สึกหนาว”151
แต่เมื่อเวลาผ่านไป อวี้เยี่ยนมองไปที่ผ้าพันที่เฉินเสียนกำลังถักนั้น สีหน้าค่อนข้างไม่ค่อยมั่นใจและกล่าวว
