องน้อยลูบไปที่ใบหน้าของเฉินเสียน และถามว่า “ทำไมก่อนหน้านี้ท่านแม่ดูไม่มีความสุข?”เฉินเสียนตกตะลึง แต่ก็ทำเป็นไม่มีอะไร “เพราะว่า พ่อของเจ้าทำผิด แม่เลยต้องเฉยชากับเขาสักพัก แต่ก็รู้สึกว่าช่างยากเย็น”“เขาต้องไม่ได้ตั้งใจแน่ ๆ”เฉินเสียนรู้สึกเศร้า ยิ่งเจ้าน่องน้อยเข้าใจเรื่องพวกนี้ได้ดี เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่เขาไม่รู้นั้นโหดร้ายต่อเขามากเท่านั้นแม่นมซุยและอวี้เยี่ยนติดตามเฉินเสียนเข้าวังมาด้วยกัน เมื่อเฉินเสียนต้องไปวัดฮู่กั๋วที่ภูเขาลู่ ก็จะให้แม่นมซุยอยู่ที่นี่แม่นมซุยรู้ว่าเธอต้องการอะไร และคุกเข่าลงด้วยดวงตาที่เปียกชื้น “องค์หญิงยังให้โอกาสกับบ่าว บ่าวจะไม่ทำให้องค์หญิงผิดหวัง บ่าวจะปกปั้องเจ้าน่องน้อยให้ดีเพคะ”เฉินเสียนมองไปที่นาง “ลุกขึ้นเถอะ ข้าไม่ได้กำลังให้โอกาสเจ้า”อาจเป็นเพราะตอนที่เธอตัดสินใจทำแบบนี้ เพราะเธอเลือกที่จะเชื่อใจซูเจ๋อมีแม่นมซุยอยู่ที่พระตำหนักไท่เหอ นางทำอะไรรู้จักระมัดระวัง และมีเสี่ยวเฮอคอยดูแลเจ้าน่องน้อยอีกคน ทำให้เฉินเสียนรู้สึกวางใจและสบายใจขึ้นหลังจากหยุดชะงักลง เฉินเสียนถามเบา ๆ “หากสุดท้าย เขาไม่ต้องการเจ้าน่องน้อย เอ้อร์เหนียง เจ้าจะทำอย่างไร?”143
แม่นมซุยส่ายหัวด้วยความแน่วแน่ “เป็นไปไม่ได้เพคะ ใต้เท้าไม่มีวันไม่ต้องการ ที่ทำไปนั้น ทั้งหมดเป็นแผนชั่วคราวเพื่อจัดการกับสถานการณ์เฉพาะหน้าเพคะ”“ข้าถามว่าเจ้าจะทำอย่างไร?”แม่นมซุยกล่าว “บ่าวสาบานจะป
