สนมฉีก็ไม่ต้องถูกคุมขัง หากพระสนมฉีไม่ถูกคุมขัง ก็คงไม่แอบไปห้องตำราหลวงเพื่อจะไปพบองค์จักรพรรดิ และหากไปแอบไปห้องตำราหลวงก็คงไม่ต้อง…”คำพูดที่เหลือนางก็พูดออกมาหมด เมื่อสมเด็จพระราชชนนีได้ฟังก็เข้าใจทุกอย่างท้ายที่สุดแล้ว ทั้งหมดเป็นเพราะเฉินเสียน! หากไม่ใช่เธอ วังหลังคงไม่ต้องประสบปัญหามากมายเช่นนี้!สมเด็จพระราชชนนีจึงนึกได้เรื่องความปรารถนาของพระสนมฉีเมื่อตอนยังมีชีวิตอยู่ คงต้องเป็นการพาสมเด็จพระราชชนนีเสด็จไปหาเฉินเสียนที่พระตำหนักไท่เหอเพื่อแก้แค้นคืนให้กับองค์ชายห้า แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถทำสำเร็จนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่พระสนมฉียังคงมาหลอกหลอนสมเด็จพระราชชนนี ไม่แปลกใจเลยที่ดวงวิญญาณของพระสนมฉีไม่ไปไหน และบ่อยครั้งที่สมเด็จพระราชชนนีมักได้ยินเสียงพระองค์ร้องไห้หลังจากที่มหาปุโรหิตได้มา ทำให้สมเด็จพระราชชนนีรู้สึกสงบสุขมาก แต่ในตอนกลางคืนยังคงได้ยินเสียงของพระสนมฉีร้องไห้อยู่สมเด็จพระราชชนนีคิดว่า หากไม่ทำตามความปรารถนาของพระสนมฉี กำจัดเฉินเสียนที่เป็นตัวปัญหาทิ้ง เกรงว่าดวงวิญญาณของพระสนมฉีจะยังไม่ไปไหนถึงแม้ว่าเรื่องที่พระสนมฉีเป็นชู้กับผู้อื่นจะน่าโกรธจนไม่อาจให้อภัย แต่สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงมีความผูกพันในอดีต หนึ่งก็เพื่อคาดหวังว่าพระองค์จะไม่มา130
ตามหลอกหลอนตัวเอง สองก็เพื่อคาดหวังว่าพระองค์จะได้ไปเกิดใหม่โดยที่ไม่มีอะไรติดค้างตอนนี้องค์ชายห้าได้ไปประทับกับองค์จักรพรรดินีแล้ว
