หญิงสาวที่สูงศักดิ์ของต้าฉู่ผู้นี้ อนาคตจำเป็นต้องเป็นของเขา เย่เหลียงช่วยเหลือประคองเธอ เธอถึงได้มีคุณค่าเช่นนี้เมื่อก่อนองค์ชายหกรู้เพียงว่านี่เป็นภารกิจของเขา แต่ตั้งแต่ที่เขามาที่ต้าฉู่ด้วยตนเองแล้ว อยู่ที่พระตำหนักรับรองพบเจอด้านที่มีคุณสมบัติโดดเด่นสวยงามทำให้ผู้คนแปลกใจ ค่ำคืนนี้ยังเห็นด้านกล้าหาญดุดันหยาบคายของเธออีก องค์ชายหกยอมรับตัวเองได้รับความโหดเหี้ยมทารุณอย่างมาก เขายิ่งมีความสนใจภารกิจนี้กับเฉินเสียนหญิงสาวผู้นี้มากขึ้นเรื่อยๆองค์ชายหกขบคิด เมื่อครู่นี้แววตาที่เคลือบเงาแวววาวของเฉินเสียน รวดเร็วและดุดันอย่างชัดเจน ราวกับแววตาของแม่หมาปั่า แม้ว่าทำให้คนตกใจกลัว แต่ทว่าสวยสง่าราวกับด้านมืดของพระจันทร์ที่ล้ำค่าสวยงามหลังจากออกมาจากพระตำหนักรับรอง เฉินเสียนเดินไปตามทิศทางที่มุ่งกลับพระราชวัง ได้กล่าวโดยไม่หันศีรษะกลับมาเลยว่า“ท่านไม่ต้องส่งข้าหรอกเส้นทางนี้ไม่ไกล ท่านรีบกลับไปพักผ่อนเถิดนะ”ทหารอารักขาที่ร่วมเดินทางมาด้วยล้วนถูกทิ้งไว้ ท่านอ๋องของเปั่ยเซี่ยได้สั่งคนจำนวนหนึ่งคุ้มกันมาส่งเฉินเสียนที่ประตูพระราชวังซูเจ๋อยืนอยู่ในแสงสียามราตรี มองเฉินเสียนที่เดินออกไปไกลโดยตลอด แล้วเขาถึงได้หมุนตัวช้าๆ เหมือนตอนที่มา เดินก้าวเหยียบไปตามลมที่พาดผ่านมีหิมะด้วย116
ในท้ายที่สุดเฉินเสียนหยุดฝีเท้า หันมองกลับไป เห็นแสงไฟที่อยู่หน้าประตูแวววาวริบหรี่จนถึงที่สุด แสงหิมะที่ปลิดปลิวห
