ิตของพวกเขาไร้เสรี แม้ว่ามีชีวิตอยู่ก็เป็นความทุกข์ระทมทูตของทั้งสองเมืองกลับไปแล้ว ภายในพระราชวังกลับมาสงบเงียบ118
หลังจากเทศกาลล่าปาวันขึ้นแปดค่ำเดือนสิบสองผ่านไป ก็ใกล้จะฉลองตรุษจีนแล้ว เวลาปีที่แล้วๆมาภายในพระราชวังจะยุ่งวุ่นวายในการจัดเตรียมซื้อจับจ่ายสินค้าสำหรับเทศกาลตรุษจีนแต่ทว่าปีนี้กลับหนาวเย็นยะเยือก เงียบเหงาเป็นพิเศษท้องพระคลังกลวงว่างเปล่า ไม่สามารถหยิบตั๋วเงินออกมามากกว่าที่จำเป็นเรื่องของพระสนมฉีทำให้ทุกคนในพระราชวังเศร้าอ้างว้างและหวาดกลัวองค์ชายห้าที่ถูกยกไปฟั้าก่อนหน้า ช่วงเวลาสั้นๆก็ตกหล่นลงมา ไม่เพียงแต่ขี้ขลาด และวันนี้อายุยังน้อยได้สูญเสียพระมารดาไป พูดแล้วน่าสงสารและเหล่านางในนางกำนัลที่ในวันธรรมดาๆปกติถูกพระสนมฉีกดขี่โจมตี พวกนางรู้สึกว่ากรรมตามสนองอย่างไม่ผิดพลาด ความเคียดแค้นได้รับการขจัดทิ้งอย่างพึงพอใจเสี่ยวเฮอกลับมากล่าวว่า “องค์ชายห้าย้ายไปที่องค์จักรพรรดินีทางด้านนั้นแล้วแล้ว อนาคตมีองค์จักรพรรดินีอบรมเลี้ยงดู เวลานี้ ถึงแม้ว่าพระสนมฉีไม่อยู่เหล่าพระราชบุตรและองค์หญิงที่ถูกองค์ชายห้ากดขี่ในวันธรรมดาๆนั้น ก็ไม่กล้ากลั่นแกล้งคืน ได้ยินมาว่าองค์จักรพรรดินีร้องขออบรมเลี้ยงดูด้วยตนเองเชียวนะ”อวี้เยี่ยนกล่าวอย่างไม่เข้าใจว่า “ตอนนั้นที่พระสนมฉีอยู่ องค์ชายใหญ่ถูกมองข้ามไม่ได้รับการสนใจ องค์จักรพรรดิก็ชื่นชอบองค์ชายห้าเป็นพิเศษ ตอนนี้เหตุใดองค์จักรพรรดินี้
